Yargıtay 8. HD 2022/2747 E. 2024/2913 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 03.05.2019

SAYISI: 2020/721 E., 2022/619 K.

KARAR: İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/361 E., 2019/225 K.

Taraflar arasında İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in davalı derneğin üyesi iken 25.05.2018 tarihli disiplin kurulu kararı ile dernek üyeliğinden ihraç edildiğini, söz konusu ihraç kararının tamamen yönetim kurulunun talimatı üzerine verildiğini ve bütünüyle hukuksuz, delilsiz ve ispatsız, yanlı, ölçüsüz, orantısız, keyfi ve esasen yönetime muhalif sesleri susturmak maksadıyla alınmış bir karar olduğunu ve kararın dernek tüzüğü hükümlerine de tamamen aykırı olduğu ileri sürülerek ihraç kararının iptaline ve davacının dernek üyeliğinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dernek tüzük hükümleri uyarınca üyelikten çıkartılma cezası almış eski bir üyesi olduğunu, üyeliğinin dernek disiplin kurulu kararı ile sonlandırıldığı beyan edilerek davacının haksız ve mesnetsiz davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 67. maddesi gereği ihraç usulünün dernek tüzüğüne bırakıldığı, davalı dernek tüzüğünün 48. maddesi gereği, ihraç kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde genel kurula itiraz usulü öngörüldüğü, davacı vekilinin aşamalardaki savunmalarında ve son celse alınan beyanlarından, dava konusu disiplin kurulu kararına karşı dernek içinde herhangi bir müracaat yapılmadığını, 4721 sayılı Kanun'un 83/2. maddesi gereği diğer kurulların kararlarına karşı dernek içi itiraz yolları tüketilmeden iptal davası açılamayacağı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, dernek üyeliğinden ihraca dair disiplin kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.