Yargıtay 8. HD 2021/17648 E. 2024/2629 K.

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/99 E., 2018/193 K.

KARAR: Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, İstanbul ili Arnavutköy ilçesi ... Mahallesi 305 parsel sayılı 25.000,00 metrekare taşınmazın 07.12.1959 tarihli ve 138 sıra nolu tapu kaydı ile ... oğlu ... adına kayıtlı olduğu, adı geçenin 1970 yılında vefatı ile eşi Selvet ve evlatları Reyhan, Mualla ve ...'a terk eylediği ve başkaca verasesinin bulunmadığı ve halende bu yeri adları geçen veraselerin kullanagelditleri anlaşılmakla, tarla vasfıyla ..., ..., ... ve ... adına tespit edilmiş, kadastro tespiti 23.01.1978 tarihi itibariyle kesinleşmiş, 07.06.2013 tarihli 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/A maddesi uyarınca yenilemenin tescili ile, 135 ada 154 parsel olmuş, ... Mahallesinde orman kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la (3302 sayılı Kanun) değişik 2/B maddesi uygulaması yapılmış olup, 25.05.1993 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde, İstanbul ili Arnavutköy ilçesi ... Köyü 305 parsel sayılı taşınmazın öteden beri kısmen Devlet ormanı olup, kısmen kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağından taşınmazın tapusunun orman olan kısmının iptali ile, orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescili ve davalıların müdahalelerinin men'ini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, taşınmazın kesinleşen orman sınırı içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalılar tarafından dava tarihine kadar tapu kaydına dayanılarak tasarruf edildiğinden ve bu tarihe kadar davalılar tarafından çekişmeli taşınmaza haksız elatma söz konusu olmadığından elatmasının önlenmesi talebinin reddine, dava konusu taşınmazın tapu iptal ve tesciline ilişkin kısmı Yargıtay incelemesinden geçip düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.