Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Kadastro Mahkemesi

KARAR: Kısmen Kabul Kısmen Ret

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ... İdaresinin açmış olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacı (ölü) ...'nin açmış olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Çekişmeli, ... ili ... Köyü, 1063 parsel ve ... ili Karamürsel ilçesi İnbeyli Köyü, 109 ada 4 parsel ... taşınmazların bulunduğu bölgede; ilk orman tahdidi 1949 yılında yapılmış, 05.02.1950 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiş, 5653 ... Kanun ve Yönetmelik hükümleri uyarınca maki tefrik işlemi 23 25.08.1951 tarihinde yapılmış, devamında İnebeyli köyünde; 5602 ... Tapulama Kanununa göre 1958 yılında tapulama yapılmış, 6831 ... Orman Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmasına 17.06.1975 tarihinde başlanmış, 27.09.1977 tarihinde ilan edilmiş, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek 4 ncü maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosunun 23.08.2010 tarihinde kesinleşmesi sonrasında, 3402 ... Kanunun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu uygulaması 19.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

1 Davacı ...; ... ili Karamürsel ilçesi İnbeyli Köyü, 141 ada 53 (eski 1063 parselin bir kısmı) parselin orman olup, orman vasfını kaybetmiş olduğu tespit edilmiş olduğundan kullanım kadastrosu çalışmasındaki tespit gibi tescilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuştur.

2 Davacı ...; ... ili Karamürsel ilçesi İnbeyli Köyü, 141 ada 190 (eski 1063 parselin diğer kısmı) parselin adına tescilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuştur.

Dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 1063 parselin 8329 m2 kısmının (yeni 141 ada 53 parsel) ilk tahditte orman sınırları içinde kaldığı, daha sonra yapılan orman sınırları dışına çıkarma işleminin doğru olduğu, kullanım kadastrosu çalışmasında beyanlar hanesinde ismi yazan ...'nın kullanımında bulunduğu, 1063 parselin 13110 m2'lik kısmının (yeni parsel numarası 141 ada 190 parsel) ise orman olmadığı, dava konusu yerin kök muris ... Osman'dan kaldığı ... Osman'ın mirasçıları arasında paylaşım yapıldığı, ilk paylaşımda dava konusu yerin Lütfiye'ye verildiği, bu paylaşımın bozulduğu, vergi kaydında Lütfiye isminin yazmasının sebebinin sonradan yeni bir paylaşım yapılmış olmasından kaynaklı olduğu, 1051 parselin tapu kaydının dava konusu yerin hudut olarak ... okumasının sebebinin bu tapunun sonraki tarihli olmasından kaynaklı olduğu, mevcut tapuya göre yazılmış olmasından kaynaklı olduğu, oysa ki uyuşmazlığın çok öncelere dayandığı, sonradan ikinci yapılan paylaşımda dava konusu yerin Lütfiye ve Zehra'ya verildiği, uyuşmazlığın oluştuğu tarihlere yakın tarihlerde dinlenen kişilerin konuyu ve uyuşmazlığı daha iyi bilmesinden dolayı bu kişilerin beyanlarına itibar edilmesinin daha yerinde olacağı, Yargıtayın yerleşik içtihatları gereğince uzun süre kullanım taksime karine olduğu, ... ve eşi ... Yüce'nin dava konusu yeri uzun süre kullandıkları ve icara vermiş olduklarının sabit olduğu, orman olan kısma yönelik herhangi bir mülkiyet söz konusu olamayacağı belirtilerek davacı ... İdaresinin açmış olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddine,141 ada 53(eski 1063 parselin bir kısmı) parselin orman olup, orman vasfını kaybetmiş olduğu tespit edilmiş olduğundan kullanım kadastrosu çalışmasında olduğu gibi tespit gibi tesciline, davacı (ölü) ...'nin açmış olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddine, 141 ada 190 (eski 1063 parselin diğer kısmı) parselin 6912 pay kabul edilerek davacı mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, karar davacı ... İdaresi tarafından dava konusu taşınmazın orman olduğu, yeterli araştırma yapılmadığı, dahili davalı ... tarafından dava konusu yerin vergi kaydının Lütfiye Erdağan adına gözüktüğü, davacının mülkiyete dayanan bir zilyetliği olmayıp kullanmaya ilişkin zilyetliği olduğu ileri sürülerek ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı ... İdaresi ve dahili davalı ... tarafından ayrı ayrı sunulan temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 391,70 TL'nin temyiz eden dahili davalı ... Erdoğandan alınmasına, 7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.