Karar Detayı

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/1514 E., 2021/797 K.

KARAR: İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2017/206 E., 2020/58 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Yalova ili Altınova ilçesi Çavuş Köyü 114 ada 49 parsel sayılı 1.833.951,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 14.12.1977 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman tahdidinin aplikasyonu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 Sayılı Kanun) ile değişik 2 nci madde uygulaması ile 2002 yılında yapılan 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) uygulamalarına esas olmak üzere 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır. Arazi kadastrosu ise, 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre 2003 yılında yapılmıştır.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 1977 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında davacıların murisi Yaşar Çakar'ın zilyetliğinde bulunan dava konusu taşınmazın, 56 nolu parsel olarak orman sınırları dışına çıkarıldığını, o tarihten bu yana çekişmeli yerin davacıların murisi ve davacılar tarafından malik sıfatıyla kullanıldığını, ne var ki 2003 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında hatalı olarak dava konusu 9.670 m2 yüzölçümündeki taşınmazın çevresindeki diğer taşınmazlarla tevhit olunarak orman niteliği ile Hazine adına tespit edildiğini, çekişme konusu taşınmazın 40 aşkın süredir malik sıfatıyla davacıların murisi ve davacılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek dava konusu 114 ada 49 sayılı orman parselinin 9.670 m2'lik bölümünün tapu kaydının iptal edilerek davacılar adına tapuya tescil edilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi ile Hazine vekili cevap dilekçelerinde, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmaz her ne kadar 1958 yılından beri tarım alanı olarak kullanılsa da, 1948 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içerisinde yer aldığı, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün öncesinde yörede 3116 Sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman tahdit çalışmaları sırasında orman sayılan yer olarak sınırlandırıldığı ve sonrasında 114 ada 49 parsel sayısı ile ve Devlet ormanı olarak tapuya aktarıldığı, sonuç olarak çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, orman olarak sınırlandırılan ve kesinleşen tahdit sınırları içinde kalan ve sonrasında 114 ada 49 parsel olarak tapuya aktarılan taşınmazın bir bölümüne ait tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescili istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: **

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.