Yargıtay 8. HD 2021/8104 E. 2024/1347 K.

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde özetle; tapuda müvekkili olan davacı adına meyve bahçesi niteliği ile kayıtlı bulunan Yalova ili Altınova ilçesi Karadere Köyü 117 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının, 56 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan çalışmada orman sınırları içine alındığını, bu hususta taşınmazın orman olmadığı yönünde Karamürsel Kadastro Mahkemesinin 2008/7 Esas sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen karar bulunduğunu ileri sürerek, anılan kesin hüküm uyarıca orman sınırları içine alınan taşınmaz bölümüne ilişkin orman kadastro işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İdaresi vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " Karamürsel Kadastro Mahkemesinin 2008/7 2009/22 E.K sayılı ilamı incelendiğinde, taraflarının bu dosyanın tarafları ile aynı olduğu, dava konusunun aynı olduğu, dava konusu yerin orman olmadığından bahisle davalı adına tesciline karar verildiği, bu kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/3390 esas 2011/6623 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, bu kararın dava konusu yerin orman olmadığına dair kesin hüküm oluşturduğu, orman tahdit komisyonunun bu Mahkeme kararına göre işlem yapması gerektiği, Karamürsel Kadastro Mahkemesinin 2008/7 2009/22 E.K sayılı ilamına karşı yargılamanın yenilenmesi talebiyle dava açıldığı ve Yalova Kadastro Mahkemesinin 14.10.2015 tarih ve 2015/154 karar sayılı kararı ile davacı idarenin açtığı yargılamanın yenilenmesi davasının mesmu olmadığından reddine karar verildiği ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2016/8480 esas 2019/1942 karar sayılı ilamı ile kararın onandığı " gerekçeleriyle, davanın kabulüne, 117 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 56 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan orman kadastrosu uygulamasının iptaline, taşınmazın tamamının orman sınırları dışına çıkarılmasına

karar verilmiş; hükmün, davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " Dava konusu taşınmazın Karamürsel Kadastro Mahkemesinin 2008/7 2009/22 E.K sayılı kesinleşmiş ilamıyla orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesine, kesin hükmün davanın taraflarını bağlamasına ve yasal hasım olan orman idaresinin kesin hükmün varlığına rağmen davaya karşı koyması nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasında bir hukuka aykırılık bulunmamasına göre davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden Kanuna aykırı husus bulunmadığı " gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında maki tefriki, 1977 yılında 1744 sayılı Kanuna göre yapılan 2. madde çalışması, 1989 yılında yapılan evvelce sınırlaması yapılmamış ormanlarda orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde çalışması, 1977 ve 1989 yılı çalışmalarının Karamürsel Kadastro Mahkemesince iptali nedeniyle 21/11/2012 tarihinde yapılıp ilan edilen aplikasyon, herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar varsa bu ormanların kadastrosu, 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulaması ve 1991 yılında yapılan arazi kadastrosu vardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup, davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.