Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 1996/123 E., 2015/74 K.

KARAR: Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; 41 nolu Orman Tahdit Komisyonunca Eserik Özel Ormanının sınırlandırılmaının yapıldığını ve kesinleştirildiğini, bu özel orman içerisinde kalan taşınmazların özel orman olarak vasıf değişikliği yapılmasının 6831 sayılı Orman Kanunu’nun ( 6831 sayılı Kanun ) 52 nci ve Yönetmeliğin 18 inci maddelerinde amir olduğunu, ... ili Ayvalık ilçesi ... köyü ... mevkii 136, 139, 144, 145 (286, 287) parsellerden oluşan Eserik Özel Ormanında 136 parselin 201.850 m2, 139 parselin 138.100 m2, 144 nolu parselin 35.600 m2, 145 parselden ifrazen oluşan 286 parselin ve 287 parselin toplam 81.750 m2 olarak kayıtlı olduğunu, taşınmazların tabi halde yetişmiş kızılçam ağaçları ile kaplı olmalarına rağmen tarla vasfıyla tapuda kayıtlı olduklarını ileri sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile parsellerin vüsatı dikkate alınarak tapu maliklerinin payları oranında bir parsel numarası verilerek tek parsel olarak tapularının birleştirilmesini ve tarla vasfının kaldırılarak özel orman vasfıyla tapuya tescilini istemiştir.

2. Dava konusu, ... ili Ayvalık ilçesi ... köyü ... mevkii 136 parsel sayılı 201.850 m2 yüzölçümlü palamutluk vasfındaki taşınmaz 04.01.1954 tarihinde tapulama yoluyla 1/12 şer hisse ile ..., ... , ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... , ..., ..., ..., ... kızı ..., ..., ... ve ...; 139 parsel sayılı 138.100 m2 yüzölçümlü tarla ve palamutluk vasfındaki taşınmaz 20.03.1990 tarihinde satış yoluyla ½ şer hisse ile ... ve ...; 144 parsel sayılı 35.600 m2 yüzölçümlü tarla ve palamutluk vasfındaki taşınmaz 04.01.1954 tarihinde tapulama yoluyla ½ şer hisse ile ... ve ...; 145 parselden ifrazen oluşan 286 parsel sayılı 60.000 m2 yüzölçümlü tarla ve palamutluk vasfındaki taşınmaz 08.08.1977 tarihinde satış yoluyla ½ şer hisse ile ... ve ... ; 287 parsel sayılı 137.100 m2 yüzölçümlü tarla ve palamutluk vasfındaki taşınmaz 11.01.1996 tarihinde taksim yoluyla ½ şer hisse ile ... ve ... adlarına kayıtlı olup, taşınmazların tapu kaydında 09.09.1994 tarihli “özel ormandır” şerhi bulunmaktadır.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 139 parseldeki hissesini beş yıl kadar evvel satın aldığını, taşınmazın tapuda palamutlu tarla vasfında yazılı olduğunu, üzerinde beş yıl evvel dikilen üç bin çam ağacı bulunduğunu, çok az miktarda yaban çamı bulunup galip vasfının tarla ve çam ağaçlığı olduğunu, iktisap anında özel orman olduğu yönünde tapuda da bir şerhin mevcut olmadığını, 41 nolu orman tahdit komisyonu işleminin de ilgililere tebliğ ya da radyo gibi vasıtalarla duyurulduğunun belli olmadığını, davanın dinlenilme olanağının bulunmadığını, davacının malik olmadığı bir taşınmaz için ayni hak sahibi imiş gibi malikler adına tescilini istemesinin de doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar ... ile ... vekili beyan dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında; davacının hisselerin birleştirilmesini istemekte hukuki yararının bulunmadığını, 286 parselin Eserik Özel Ormanı sınırı içinde kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

3. Davalılar ... ve ... 10.05.2012 tarihli cevap dilekçelerinde; dava konusu arazi içinde otuz yaşında meyvesi yenir durumda 650 adet fıstık çamı bulunduğunu, bu ağaçların büyükleri tarafından ekildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

4. Davalı ... 16.12.2008 tarihli celsedeki beyanında; davanın reddini savunmuştur.

5. Davalı ... 16.07.2013 tarihli celsedeki beyanında; davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... 26.02.2013 tarihli celsedeki beyanında; 139 parsel sayılı taşınmazda hisse sahibi olduğunu, davanın karara bağlanmasını istediği belirtmiştir.

7. Davalı ... 30.10.2013 tarihli celsedeki beyanında; taşınmazın kendisine babasından ona da onun babasından kaldığını, 1974 yılında taşınmaza fıstık çamı diktiklerini, sonradan hayvanlar yediği için kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

8. Davalılar ... ..., ..., ..., ... dudu ..., ...ve ... 30.10.2013 tarihli celsedeki beyanlarında; taşınmazın babasından ya da dedesinden kaldığını, Orman İdaresinin hiçbir hakkının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

9. Davalılar ... ve ... 12.03.2014 tarihli celsedeki beyanlarında; taşınmazın ...’dan miras kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

10. Davalı ..., ..., ..., ... ve ... 16.04.2014 tarihli celsedeki beyanlarında; dava konusu taşınmazda orman idaresinin hakkının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; özel ormanların yürürlükteki mevzuata göre özel mülkiyet konusu olan ormanlar olduğu, başka bir değişle gerçek veya tüzel kişilere ait olan ve tapuda bu kişiler adına özel orman kaydı bulunan özel orman sahalarının özel orman olduğu, 6831 sayılı Kanun 52 nci maddesine göre özel ormanların 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp başkalarına temlik ve mirasçılar arasında taksim edilemediği, anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği gibi, bu sınırlamanın, özel ormanların küçük parçalara bölünmesinin ormanların bu niteliğinin ve işletme birliğinin bozulmasına yol açabileceği düşüncesi ile getirildiği, bu hükme aykırı davranılarak özel ormanlar temlik veya taksim edilse ve bu durum da tapuya tescil edilse bile hükümsüz olduğu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 19.12.1945 tarih ve 1945/14 Esas ve 1945/16 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere özel ormanlarda tam ve gerçek manada özel mülkiyet hükümlerinin uygulanmadığı, toplumun menfaati, sıhhat ve selameti bakımından özel orman sahiplerinin tasarruf haklarının Orman Kanununun istisnai hükümleri ile sınırlandırıldığı ve özel orman sahiplerine sadece intifa hakkı verildiği, tüm bu açıklamalar ışığında 286 parsel sayılı taşınmazın Eserik Özel Ormanı sınırları dışında kaldığı, 287 parsel sayılı taşınmazın ise 55.350.00 metrekarelik kısmının özel orman sınırları dışında bulunduğu, 136, 139, 144 parseller ile 287 parselin 81.750 metrekarelik kısmı için ise, taşınmazların tapu kaydında beyanlar hanesinde “özel orman” olduğu belirtilmekte olup bu şekilde taşınmazların devrinin, bölünmesinin, mirasçılara intikal ettirilmesinin önlenmesinin mümkün olduğu ,hal böyle iken davalıların mülkiyet hakkını ortadan kaldıracak şekilde birleştirilmesi ve tek parsel numarası verilmesi talebinin yerinde olmadığı, davalı ... ve davaya dahil edilen mirasçıları ... ve ...’ın ise dava konusu taşınmazlarla bir ilgisinin bulunmadığı, tapu maliki ya da malikin mirasçıları olmadıkları anlaşılmakla bu dahili davalılara da husumet yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; delillerin eksik değerlendirildiğini, orman bilirkişi raporunun iddiları doğrular yönde olmasına rağmen dikkate alınmadığını, orman kadastrosu kesinleşen yerde eski tapuların hukuki değerini yitirdiğini, dava edilen parsellerin özel orman olarak kabul edildiğini, 500 hektardan küçük parçalara ayrılan özel orman alanlarına ilişkin işlemlerin hükümsüz olduğunu, kayıtların orman bütünlüğü açısından düzeltilmesi gerektiğini, talebin tapu maliklerinin payları oranında tek parsel olarak tapuların birleştirilerek tarla vasfının kaldırılması özel orman vasfıyla tescil edilmesi olduğunu, mülkiyet hakkını ortadan kaldırmadığını, mahkemenin bu yönüyle taşınmazın özel orman vasfını taşıması halinde davalıların mülkiyet hakkının ortadan kaldırılacağına dair gerekçesinin kabul edilemeyeceğini belirterek, bu sebepler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle ;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 Sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinin 1inci fıkrası gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.