Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/620 E., 2019/1896 K.

KARAR: İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2015/267 E., 2017/216 K.

Taraflar arasındaki tescil, elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı karşı davalı Hazine vekili ile davalı karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı karşı davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davalı karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı karşı davalı Hazine vekili dava dilekçesinde, dilekçe ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 2607 m2 yüzölçümündeki tescilsiz taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup davalı tarafından çalılıktan temizlenerek zeytinlik haline getirildiğini öne sürerek taşınmazın zeytinlik vasfı ile Hazine adına tesciline, davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı karşı davalı ... vekili karşı dava dilekçesinde; imar ihya ve zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Karşı davalı Hazine vekili duruşmadaki beyanında, karşı davanın reddini savunmuştur.

2. Karşı davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili lehine zilyetlik ile kazanma koşullarının oluştuğunu açıklayarak, asıl davanın reddini savunmuştur.

3. Dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili benzer nitelikteki cevap dilekçelerinde, karşı davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dava konusu taşınmazın Devlet ormanı niteliğinde olup zilyetlik ile kazanılamayacak yerlerden olduğunu açıklayarak, karşı davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın 1987 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi ile, Hazine tarafından açılan davanın kabulüne, karşı davanın reddine, Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yer alan, Fen Bilirkişisi ....'nin 10.03.2017 tarihli raporu ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 2.607,08 m2 lik taşınmaza ayrı bir parsel numarası verilerek Orman vasfı ile davacı karşı davalı Hazine adına kayıt ve tesciline, davalı karşı davacının dava konusu taşınmaza yönelik müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı karşı davalı Hazine vekili ile davalı karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın kısmen usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava dilekçesinde tescil isteminin yanı sıra müdahalenin meni de talep edildiğinden yargılama giderlerinin davalı karşı davacıya yükletilmesi gerektiğini, bunun yanı sıra davalı karşı davacının davası reddedildiğinden ret karar harcının davalı karşı davacıya yükletilmesi gerekirken harç iadesinin yanlış olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı karşı davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olup müvekkilince para ve emek sarf edilerek imar ihya edildiğini, zilyetlikle kazanma koşullarının müvekkili lehine oluştuğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kalmasına, orman sınırları içinde kalan taşınmazın imar ve ihya edilerek zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmamasına göre karşı davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, ancak dava konusu taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde kalmakta olup vasfının değiştirilmesinin de mümkün olmadığı, yeni bir parsel numarası ile orman olarak tescile karar verilmesinin bu yönden usul ve kanuna aykırı olduğu, bu nedenle mahkemece davacı Hazine tarafından açılan tescil davasının konusu bulunmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde dava konusu taşınmazın ayrı parsel numarası ile tescile karar verilmesinin doğru olmadığı, diğer taraftan, tescil davası ile men'i müdahale davası birlikte açıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 36/A maddesi uyarınca tescil davası ile ilgili yargılama masraflarının mahkemece Hazine üzerinde bırakılmasında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, ancak karşı davanın reddine karar verildiğinden maktu red harcının mahsubundan sonra arta kalan kısmın iadesine karar verilmesi gerekirken yatırılan tüm peşin harcın karşı davacıya iadesine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile, davalı karşı davacı vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davacı karşı davalı Hazine vekilinin istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1) b.1 maddesi gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/267 Esas ve 2017/216 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden, dava konusu taşınmaz kesinleşen tahdit içinde Hazine adına orman vasfıyla tescilli bulunduğundan konusu bulunmayan tescil davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı karşı davacının dava konusu taşınmaza yönelik müdahalesinin men'ine, karşı davanın reddine, asıl dava için yapılan yargılama giderlerinin davacı karşı davalı Hazine üzerinde bırakılmasına, karşı davada davanın reddine karar verildiğinden alınması gereken 44,40 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 126.40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalı karşı davacıya iadesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davalı karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava ve karşı dava, tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı karşı davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuku Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davalı karşı davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.