Karar Detayı

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: Tapu İptali Ve Tescil (766 Sayılı Tapulama Kanunu Mad. 31/2, 32 Ve 35 İle 3402 Sayılı Kadastro Kanunu Mad. 13/B b'ye Dayanan)

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/248 Esas, 2019/270 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK’nin 353/(1) b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dava değeri nedeniyle kesin olarak karar verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından 02.01.2020 tarihindeki dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasındaki “Kesin Olarak Karar Verildi” bölümünün tavzihi ile tavzih edilen kararın “Yerel Mahkemece taraflara tebliğinden itibaren iki haftalık süre içinde temyiz başvurusu yapılabileceği” şeklinde düzeltilmesi talepli tavzih talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 03.02.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih isteminin HMK’nin 362/(1) a maddesi gereğince reddine, iş bu kararın ilgili vekiline tebliğine, HMK’nin 353/(1) b.l, 361/1, 362/(1) a ve 365/1. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Dairemize veya hükmü veren İlk Derece Mahkemesine veya temyiz edenin bulunduğu yer Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine ve İlk Derece Mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmesi ve ek kararın 11.02.2020 tarihinde davacı vekiline tebliği üzerine bu defa davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı 12.02.2020 tarihli dilekçe ile (süresinde) temyiz talebinde bulunulmuştur. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/1 B b ve 766 Sayılı Tapulama Kanunu’nun 31/2, 32/c ve 35. maddelerine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil davasında Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesince 10.09.2019 tarihli, 2018/248 Esas, 2019/270 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiş olup karara karşı davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 04.12.2019 tarihli ilamı ile dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekili istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1) b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği, davacı dava değerini 53.700,00TL olarak göstermekle yargılama aşamasında bu değeri aşan harç tamamlaması yapılmadığı bu haliyle dava değerinin temyiz sınırı altında (2019 tarihi itibarıyla dava değeri 58.800TL üstü temyize tabidir) kaldığı (Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2017/2824 Esas, 2018/15391 Karar Yargıtay 14 Hukuk Dairesinin 2019/2624 Esas, 5168 Karar ) sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davacı vekili istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1) b.1maddesi gereğince esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/(1) b.1 ve 362/1 a maddesi uyarınca belirlenen dava değeri de dikkate alınmak suretiyle dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda kesin olmak üzere karar verilmesi üzerine, davacı vekilince 02.01.2020 tarihli dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararındaki kesin olarak karar verildi bölümünün tavzihi ile tavzih edilen kararın taraflara tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerinde temyiz başvurusu yapılabileceğine şeklinde düzeltilmesi talebiyle tavzih talebinde bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 2019/2806 Esas, 2019/2768 Karar sayılı ve 03.02.2020 tarihli ek karar ile somut olayda, dava değerinin ( 53.730,00.TL ) 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00.TL’nin altında kaldığının anlaşıldığı, davanın niteliğine göre dava dilekçesinde gösterilen harcı ödenen dava değerinin 53.730,00.TL gösterildiği, dairelerince verilen kararın HMK 362/1 a. maddesi gereği kesin olduğundan ve temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığından (Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 2017/2824 Esas, 2018/15391 Kararı, Yargıtay 14 Hukuk Dairesinin 2019/2624 Esas, 5168 Karar) davacının tavzih niteliğindeki isteminin reddine karar verilmek gerektiği şeklinde belirtilen gerekçelerle, davacı vekili Av. ... 'in tavzih isteminin HMK 362/1 a. maddesi gereğince REDDİNE,

6100 sayılı HMK'nın 353/(1) b.1, 361/1, 362/1 a ve 365/1. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Dairelerine veya hükmü veren İlk Derece Mahkemesine veya temyiz edenin bulunduğu yer Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine veya İlk Derece Mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verilmesi üzerine davacı vekili tarafından süresi içinde Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının bozulması hususunda temyiz isteğinde bulunulmuştur.

Dava, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/(1) B.b ve 766 sayılı Tapulama Kanunu’nun 31/2, 32/c ve 35. maddelerine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Somut olayda her ne kadar dava değeri dava dilekçesinde 53.730,00 TL olarak belirtilerek bu değer üzerinden harç yatırılarak dava açılmış ise de dava değeri keşfen belirlenmemiş ve davacının dava dilekçesinde belirterek harcını yatırdığı miktar yönünden değerlendirme yapılarak Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 25.12.2019 tarihli ilamı ile verilen kararın temyiz edilebilme sınırının altında olması nedeniyle kesin olarak karar verilmesi ve davacı vekilinin tavzih talebinin de aynı gerekçe ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 2019/2806 Esas, 2019/2768 Karar sayılı ve 03.02.2020 tarihli ek kararı ile reddedilmesi karşısında Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/2806 Esas, 2019/2768 Karar sayılı ve 03.02.2020 tarihli ek kararının, hükmün miktar itibariyle temyiz edilebilirliğinin değerlendirilmesi noktasında, keşfen dava konusu taşınmazın değerinin tespit edilmediği hususu nazara alınmadan davacının dava dilekçesinde belirterek harcını yatırdığı değere göre verilmiş olması doğru bulunmamakla Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/2806 Esas, 2019/2768 Karar sayılı ve 03.02.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek davacı vekilinin davanın esası hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.12.2019 tarihli ve 2019/2806 Esas, 2019/2768 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.