Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: Elatmanın Önlenmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2019/32 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16 Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK'nin 353/(1) b.1 maddesi gereğince esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili müvekkili ile dava dışı yüklenici firma olan ... Müt. Tur. ve Tic. A.Ş arasında 7765 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bina inşaatı yapılması hususunda 03.06.1998 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmede yüklenici tarafından inşaa edilecek B blok binada dava konusu B 1 nolu bağımsız bölümün yüklenici firmaya bırakılmasına karşın, anılan yüklenici firmanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yükümlendiği edimleri aradan geçen uzunca süreye rağmen yerine getirmediğini, henüz bina inşaatını tamamlamaması ve yeterli hak ediş olmaması nedeniyle dava konusu B 1 bağımsız bölüm nolu taşınmazın mülkiyetinin tapuda davacı adına olduğunu, ancak davalının anılan bağımsız bölüm taşınmazı hiçbir haklı neden olmaksızın işgal ederek kullandığını, kendisine tahliye konusunda yapılan uyarıların sonuçsuz kaldığını açıklayarak, davalının 7765 ada 13 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı kurulu B blok binanın zemin kat 1 nolu bağımsız bölümüne vaki haksız elatmasının önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin anılan bağımsız bölümü noterde yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle dava dışı yüklenici firmadan satın alarak kullandığını, dava konusu edilen B blok zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün davacı ile dava dışı yüklenici firma arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici firmaya verilmesinin kararlaştırıldığını ve bu nedenle de dava dışı yüklenici firmanın dava konusu taşınmazı kendisine satmasının da geçerli olduğunu, kendisinin dava konusu taşınmazda haksız işgalci olarak kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davacının, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi isteminde bulunduğu ve tapu kaydına göre davaya konu taşınmazın maliki olduğu, davalının ise kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, yükleniciye düşen dava konusu taşınmazı satın alan kişi konumunda bulunduğu, sözleşmenin kendisine kişisel hak imkanı tanıdığı, davacının mülkiyet hakkı karşısında kişisel hakka değer verilemeyeceğinden, üstün hak niteliğinde olan mülkiyet hakkına dayalı açılan elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği şeklinde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne, davalının 7765 ada 13 parsel B blok zemin 1 numaralı bağımsız bölüm taşınmaza elatmasının önlenmesine karar verilmiş olup, Yerel Mahkeme’nin kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 07.11.2019 tarihli ve 2019/1690 Esas, 2019/1343 Karar sayılı karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nin 353/(1) b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, bu defa davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dava tapulu taşınmazda mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ile dava dışı yüklenici firma olan ... AŞ arasında Ankara 3. Noterliğinde 03.06.1998 tarihinde 13809 yevmiye numarası ile düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı ve sözleşme gereğince 7765 ada 13 parsel sayılı taşınmazda yapılacak B blok binada, dava konusu edilen zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün dava dışı yüklenici ... A.Ş’ye bırakıldığı, anılan dava dışı yüklenici firmanın ise davalıyla aralarında Ankara 50. Noterliğinde 30.11.2007 tarihinde 18095 yevmiye numarası ile yapılan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin tadil edilmesine ilişkin daire takas sözleşmesi başlıklı, 29.01.2009 tarihli sözleşme ile dava konusu bağımsız bölüm taşınmazı davalıya sattığı anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinden davacı ile dava dışı yüklenici firma arasında Ankara 3. Noterliğinde 03.06.1998 tarihinde 13809 yevmiye numarası ile yapılan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilen kesinleşmiş bir mahkeme ilamı yahut anılan sözleşmenin feshi hususunda açılmış ve derdest olan bir davanın bulunmadığı görülmektedir. Bu nedenle, anılan sözleşmenin geçerli olduğuna ve her iki tarafın da kabulünde olduğu üzere sözü edilen sözleşme gereğince 7765 ada 13 parsel sayılı taşınmazda yapılacak B blok binada, dava konusu edilen zemin kat 1 nolu bağımsız bölüm dava dışı yüklenici firma olan ... A.Ş’ye bırakıldığına göre, anılan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle dava dışı yüklenici firmaya düşen dava konusu bağımsız bölümü satış sözleşmesi ile satın alan davalının, 7765 ada 13 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakına tabi B blok binanın dava konusu edilen zemin kat 1 nolu mesken vasıflı bağımsız bölümü kullanmasına dayanak olan satım sözleşmesine üstünlük tanınarak ve davalının anılan bağımsız bölümdeki kullanımının haklı olduğu, kötüniyetli olmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Yerel Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/1690 Esas, 2019/1343 Karar sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nin 353/(1) b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.