Yargıtay 8. HD 2021/8142 E. 2021/10861 K.

MAHKEMESİ: Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar vekilleri tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davacı adına kayıtlı bulunan ... İli ... İlçesi Yanık ... mevkiinde kain 580 parsel sayılı 6.460 m² yüzölçümündeki taşınmazın, 2/B kadastro çalışmaları sırasında eylemli orman olarak işleme konu edildiğini ve taşınmazın bir bölümünün eylemli orman olarak sınırlandırıldığını, kişiler adına kayıtlı taşınmazlarda kullanım kadastrosu yapılamayacağını, taşınmazın eylemli orman olmadığını ileri sürerek, taşınmazın eylemli orman olduğuna ilişkin tespitin iptali ile taşınmazın bahçe vasfında olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; kişiler adına kayıtlı taşınmazlarda kullanım kadastrosu yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün, davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf talebi esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapunun beyanlar hanesindeki eylemli orman şerhinin iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu 580 parsel sayılı taşınmaz, 1959 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sonucunda bahçe niteliğiyle dava dışı Makbule Lokay adına tespit ve tescil edilmiş, bilahare dava dışı kişiler adına intikal ve satışlardan sonra 10.09.2014 tarihinde davacı tarafından iktisap edilmiş olup, yörede 2010 yılında yapılan kullanım kadastro çalışması sırasında taşınmazın beyanlar hanesine, 2.843,18 m2'lik kısmının eylemli orman haline dönüştüğü yönünde şerh konulmuştur.

Bilindiği üzere; 6831 sayılı Orman Kanun'un 11. maddesinde; “Bu Kanunun; a) 20.6.1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi, b) 23.9.1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05.06.1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi, uygulamaları ile orman sınırlan dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir” şeklinde; 6292 sayılı Yasa'nın 7. maddesinin 4. fıkrasında ise; “Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiç bedellerine uygun taşınmazlar verilebilir” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Bu düzenlemeler gereğince; Orman Genel Müdürlüğünce fiilen orman niteliğinde olan ve bu nedenle haklarında dava açılacak olan tapulu taşınmazlara şerh koydurulmasında yasal bir engel bulunmamaktadır.

6831 Sayılı Orman Kanunu’nun 2/B kapsamında kalan tapulu taşınmaz alanlarında kullanım kadastrosu yapılamaz ise de, yargılama sırasında dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarına ve dosya arasında bulunan 2009 ve 2011 yılı ortofoto fotoğraflarına göre, dava konusu taşınmazın 2/B kapsamında kalan kısımlarının bölgede yapılan kullanım kadastrosu uygulamaları sırasında çevre ormanlarla aynı nitelikteki ağaçlarla kaplı bulunduğu, dolayısıyla eylemli orman niteliğinde olduğu anlaşıldığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/l. maddesi gereği kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (37.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.