Karar Detayı

MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İstihkak

... Gıda ve İhtiyaç Mad. Eğitim Dan. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Factoring A.Ş., ....Teknoloji San. Tic. A.Ş., ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... aralarındaki istihkak davasının reddine dair ....İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 6.5.2014 gün ve 1170/507 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı 3. kişi vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.09.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı 3. kişi vekili Av. ... Raşitoğlu geldi. Tebligata rağmen başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2013/20955 Esas sayılı takip dosyası üzerinden 09.09.2013 tarihinde yapılan haciz sırasında haczedilen menkullerin davacıya ait olduğunu, müvekkilinin borçla bir ilgisi olmadığını, icra memurunun İİK.nun 99. madde yerine, İİK'nun 97. madde hükmüne dayanmasının doğru olmadığını iddia ederek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına, alacaklıya %15'ten aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahküm edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu menkul mal haczinin .... sk. no:19/a adresinde gerçekleştirildiği, haciz mahallinde borçluya ait resmi evrakların bulunduğu, daha önce yapılan hacizlerin de aynı adreste gerçekleştiği, bu nedenle İİK'nun 97/a maddesi gereğince mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğu, karinenin aksinin davacı tarafından kesin ve güçlü deliller ile kanıtlanması gerektiği, davacı tarafça her ne kadar dava dilekçesine ekli Franchise sözleşmesi gereğince hacze konu menkul malların takip borçlusu şirketten satın alındığı ve davacı tarafa ait olduğu iddiasında bulunulmuş ise de, sözleşme tarihinin 18.03.2010, davacı şirketin kuruluşunun ise 10.03.2011 tarihi olduğu, bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu, kaldı ki kabule göre de sözleşme içerisinde satış bedelinin tümünün ödeninceye kadar ve taraflar arasındaki anlaşmanın devamı süresince mülkiyetin davacı tarafa geçeceğine ilişkin her hangi bir ibare bulunmadığı gibi davacı tarafça da kabul edildiği üzere sözleşmeye ilişkin taksitlerin halen ödenmeye devam edildiği ve takip borçlusu şirketin Vergi yoklama

fişlerinde belirtilen haciz adresinde şube olarak faaliyet gösterdiğinin belirlendiği, daha önce takip borçlusu şirkette çalışan Tuncay ARSLAN isimli şahsın davacı şirkette çalışmaya devam ettiğinin belirlendiği, tanık beyanlarına göre 2011 yılındaki aynı adreste bulunan iş yerindeki tabelada takip borçlusu şirket olan ... ibaresinin yer aldığı, takipten sonra ve hacizden önce tabelanın ... olarak değiştirildiği ve davacı şirket ortağının eşi olan Ömer GÜRKAN'ın takip borçlusu şirketin ortakları ile birlikte dava dışı 3. şahısa ortak reklamcılık işi verdikleri, haciz için gelinen adreste borçlu şirkete ait sevk irsaliyesi, borçlu şirkete ait antetli belgeler ve şirketin marka tescil belgesinin bulunduğu, her ne kadar davacı tarafın ticari defterleri celp edilip bilirkişi incelemesi yapılmış ise de bilirkişinin tespit etmiş bulunduğu bir kısım hacze konu menkul mallar yönünden faturaya uygunluk tespitinin, malların takip borçlusu şirketten satın alındığı iddiasının doğrulanmasına yönelik bulunduğu, davalı borçlu şirketin alcaklıdan mal kaçırma amacı ile davacı şirket ile birlikte muvazaalı olarak hareket ettikleri, yasal karinenin aksinin davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 96 ve devamı maddeleri gereğince 3. kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde bir örneği bulunan franchise sözleşmesinin incelenmesinden; sözleşmenin davalı borçlu ile davacı 3. kişi arasında 18.03.2011 tarihinde, şirketin kuruluşundan sonra yapıldığından geçerli bir sözleşme olduğunun kabulü gerekir. Franchise sözleşmesinin hükümlerinin ve davacı tarafça sunulan ödemelere ilişkin belgeler ile faturaların incelenmesinden, haczedilen menkulleri de oluşturan mutfak ekipmanlarının franchise veren tarafından bedeli franchise'ye fatura edilerek temin edileceğinin ve franchise verenin markasından başka ekipman kullanılmayacağının, franchise verenin yapılan satışlardan yüzde 30 oranında komisyon alacağının belirlendiği, 10 yıllık franchising bedeli olarak da 100.000 USD'nin kararlaştırıldığı, 27.04.2011 tarihinde davacı tarafından dava dışı bankadan 250.000 TL tutarında kredi çekildiği ve 29.04.2011 tarihinde de 250.000 TL'lik ödemenin davacı tarafından borçluya yapıldığı, ayrıca mutfak ekipmanlarıyla ilgili davacıya fatura kesildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde de yapılan sözleşmenin geçerli olduğu sonucuna ulaşılmalıdır.

Dosya içerisinde bulunan Ticaret sicil bilgileri ve vergi kayıtlarına göre; davacı şirketin 02.03.2011 tarihinde kurulduğu, bu tarihten 28.08.2013 tarihine kadar Osmaniye mah. İncirli yolu sokak No:7/B Bakırköy adresinde faaliyette bulunurken, anılan tarihten sonra haciz adresine taşındığı, davalı borçlunun ise.... sok. No:37 ve .... Cad. No:87 adreslerinde faaaliyet gösterdiği, şube adreslerinin de davacının faaliyet gösterdiği adreslere isabet etmediği görülmektedir. Öte yandan, dava konusu haciz sırasında davalı borçluya ait marka tescil belgesine, davalı borçluya ait sevk irsaliyelerine ve antetli zarflara rastlanmışsa da, taraflar arasında akdedilen ve geçerli bir franchise sözleşme bulunması sebebiyle özellikle marka tescil belgesinin ve antetli kağıtların bulunması olağandır. Önemle ifade etmek gerekir ki, taraflar arasında yapılan sözleşme marka lisans sözleşmesi veya finansal kiralama (leasing) sözleşmesi olmayıp, franchise sözleşmesidir. Ayrıca, faaliyetine son veren borçlu şirkette çalışan bir kişinin daha sonra davacı şirkette çalışması durumu da tek başına taraflar arasında danışıklı işlemler yapıldığının kanıtı için yeterli değildir. Öte yandan, hükmün gerekçe kısmında belirtildiğinin aksine, takip borçlusu şirketin Vergi yoklama fişlerinde belirtilen haciz adresinde şube olarak faaliyet gösterdiğine ilişkin olarak dosyaya yansıyan bilgi ve belge de bulunmamaktadır.

Kaldi ki, tüm bu bilgiler ışığında haczin davacı 3. kişi şirketin sicil adresinde yapılmış olması, adresin borçlunun adres bilgileriyle irtibatlandırılamaması hususu dikkate alındığında haczin İİK'nun 99. maddesine göre yapılması gerektiği, bu doğrultuda da somut olayda mülkiyet karinesinin de 3. kişi yararına olduğu, karinenin aksinin alacaklı tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlanması gerektiği ve davalının dayandığı deliller ile bu karinenin aksini kanıtlayamadığı kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, davanın kabülüne karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.350,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine,

taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.