Yargıtay 8. CD 2024/10370 E. 2025/175 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2016/108 Esas, 2018/303 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2018/3171 Esas, 2022/610 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bağlantılı dosya sonucu beklenmeden karar verilerek sanığın haklarının ihlal edildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; ele geçirilen uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, olay tutanakları, HTS kayıtları, otobüs biletleri ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkemelerin kabullerinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıdaki husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi Kararı düzeltilirken 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, aynı Kanun'un 52/2. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2018/3171 Esas, 2022/610 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesinin düzeltilmesine ilişkin paragrafında yer alan "24 eşit" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.