Yargıtay 8. CD 2025/980 E. 2025/1463 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/3463 E., 2024/2767 K.

SUÇLAR: 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, 2521 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilip yalnızca sanık müdafiine 23.12.2024 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla; gerekçeli kararın hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık ...'a tebliğ edildiğine dair belgeye, UYAP kayıtlarında ve dava dosyasında yapılan incelemede rastlanılmadığı, ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 29.03.2023 tarihli ve 2022/6 599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; müdafiinin süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanıkları sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı hususu dikkate alındığında; sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilen 16.12.2024 tarihli mahkûmiyet hükmünün, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir ifadeyle cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, bu itibarla, inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın, gerekçeli temyiz dilekçesi sunması gerektiği ihtaratını içerir biçimde, usûlüne uygun şekilde sanık ...'a da tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 24.02.2025 tarihinde karar verildi.