Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/237 E., 2021/239 K.

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: İstinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine (Beraat)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, beşinci fıkrası, 102 inci maddesinin 2 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ve beşinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli kararı ile katılan mağdurun bu aşamada şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının düşmesine; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı(Bakanlık) vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği,

1. Tüm deliller değerlendirildiğinde, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılması gerektiğine,

2. Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın, boşanma aşamasında oldukları mağduru, kızlarının da evde olduğu akşam saatlerinde aralarında çıkan tartışma üzerine mağdurun kendisini evden kovmasına sinirlenerek sinkaflı şekilde "seninle cinsel birliktelik yaşamadan bu evden gitmeyeceğim" söylemi ile kolundan tutup yatak odasına götürüp odanın kapısını kilitleyerek önce kendi kıyafetlerini tamamen çıkardığı ve mağdurdan da soyunmasını istediği, direnmesi üzerine mağdurun da üzerindekileri yırtmak suretiyle çıkartarak cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmeye çalıştığı, mağdurun direncini kıramayacağını anlayınca sinirlenerek kıyafetlerini giyip evden ayrıldığı, bu arada mağdurun komşusunu telefonla araması üzerine olayın kolluğa yansıdığına ilişkindir.

2. Soruşturma ve kovuşturma aşamasında, sanığın mağduru kolundan çekerek yatak odasına götürüp üzerine kapıyı kilitlediğine ve odadan gelen kavga seslerine ilişkin 8 yaşındaki kızlarının, mağdurun aradığı ve "Polisi arayın tecavüz etti gitti evden kaçtı" şeklinde mesaj yazdığı komşusunun tutarlı beyanları mevcuttur.

3. Soruşturma aşamasında ''Basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, vücudun bir çok yerinde çizik, kızarıklık, tırnak izleri, ısırık izi mevcuttur,..." şeklindeki adli muayene raporu aldırıldığı anlaşılmıştır.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaktan, yatak odasında yırtık vaziyette tişört ve kadın çamaşırı bulunduğu anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın cinsel amaçlı olarak mağduru zorla kolundan tutarak yatak odasına götürdüğü, yatak odasının kapısını kilitlediği ve bu sırada katılanı yaraladığı, bu şekilde katılanı alıkoyan sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı eylemlerinin evli olan sanık ve mağdurun

ikâmeti içerisinde gerçekleştirilmesi, sanığın amaç ve kastının müştekiye yönelik olarak cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmek istemesi olması, bu nedenle müştekiyi kolundan tutarak eylemini gerçekleştirmek istediği yatak odasına götürmesi, sanığın müştekiye yönelik cinsel saldırı eylemi öncesi ve sonrasında müştekinin hürriyetini tahdit etmeye, kısıtlamaya yönelik olarak müştekinin bir yere gitmesini ya da bir yerde kalma özgürlüğünü kısıtlayıcı herhangi bir davranışının olmaması, sanığın müştekiye yönelik olarak gerçekleştirdiği iddia edilen özgürlüğünü kısıtlayıcı eylemlerin cinsel saldırı eylemlerinin süresi ile sınırlı kalması, müştekinin özgürlüğünün kısıtlanmasının gerçekleştirilen cinsel saldırı eyleminin doğal bir sonucu olması ve müştekinin cinsel saldırı eyleminin süresiyle sınırlı şekilde özgürlüğü kısıtlanmaksızın cinsel saldırı eyleminin gerçekleştirilmesinin mümkün olmaması nazara alındığında, müsnet suçun yasal unsurları itibarı ile somut olayda oluşmadığı gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın müsnet suçtan açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunmuş olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan, beraat kararı kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki ve tanık beyanlarına, toplanıp karar yerinde gösterilen diğer delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın müştekiye yönelik cinsel saldırı eylemi öncesi ve sonrasında müştekinin hürriyetini tahdit etmeye, kısıtlamaya yönelik olarak müştekinin bir yere gitmesini ya da bir yerde kalma özgürlüğünü kısıtlayıcı herhangi bir davranışının olmaması, sanığın müştekiye yönelik olarak gerçekleştirdiği iddia edilen özgürlüğünü kısıtlayıcı eylemlerin cinsel saldırı eylemlerinin süresi ile sınırlı kalması, müştekinin özgürlüğünün kısıtlanmasının gerçekleştirilen cinsel saldırı eyleminin doğal bir sonucu olması ve müştekinin cinsel saldırı eyleminin süresiyle sınırlı şekilde özgürlüğü kısıtlanmaksızın cinsel saldırı eyleminin gerçekleştirilmesinin mümkün olmaması yönündeki olay kabulü ile beraat hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin olayda sanığın cinsel saldırı eylemi öncesinde de mağdurun kolundan tutarak hareketlerine engel olması ve yatak odasının kapısını kilitleyerek cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmesinin cinsel saldırı suçundan ayrı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2021/237 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun

olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi