Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/345 E., 2019/878 K.

SUÇ: 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkûmiyet hükmü verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.12.2020 tarihli kararıyla temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verildiği ve hükmün 02.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.11.2021 tarihli ve 2021/19473 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2021 tarihli ve KYB 2021/138257 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2021 tarihli ve KYB 2021/138257 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sanığın müsnet suçu 11/01/2005 tarihinde işlediği, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise 06/10/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 03/07/2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8 son cümlesi gereğince 06/10/2012 ile 03/07/2014 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, 03/07/2014 tarihinde zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince, suç tarihi itibariyle olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 6 ay olduğu dikkate alındığında, suç tarihi olan 11/01/2005 gününden hükmün açıklanmasına ilişkin kararın verildiği 24/12/2019 tarihine kadar bu sürenin geçtiği gözetilmeden, davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca atılı suçun tabi olduğu asli dava zamanaşımı süresinin 5 yıl, aynı Kanun'un 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 6 ay olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06.10.2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde işlediği ikinci suç tarihinin 03.07.2014 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi sekizinci fıkrası gereği 06.10.2012 ile 03.07.2014 tarihleri arasında dava zaman aşımı süresinin durduğu anlaşılmıştır.

4. Lehe olan 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesi ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihle denetim süresin içinde işlediği ikinci suç tarih arasındaki duran süre de eklendiğinde hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesi dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.

...