Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/268 E., 2023/353 K.

SUÇ: İftira

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında her bir katılana yönelik iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli kararı ile sanığın her bir katılana yönelik iftira suçundan 1 yıl 6 ay olarak hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli kararına karşı sanık müdafii ve katılanlar vekili istinaf itirazında bulunmuş olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli kararı ile iftira suçuna ilişkin olarak "...Suçun sübutu halinde sanığın aynı kasıt altında aynı sözlerle birden fazla müştekiye karşı iftira ettiğinin anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, Mahkemece suçun her müştekiye karşı ayrı ayrı oluştuğu hatalı kabulü ile sanığa fazla ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

5. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararına karşı sanık müdafii ve katılanlar vekili istinaf itirazında bulunmuş olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.02.2023 tarihli kararı ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet kararındaki hüküm bentlerinin kaldırılarak yerine, sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ilişkin hüküm eklenerek 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 280 inci maddesi birinci fıkrası (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın müvekkili hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat ederek iftira suçunu işlediğine, bozma öncesi ve bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün çelişkili olduğuna, eksik ve hatalı değerlendirme sonucu verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın en ağır biçimde cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 16.02.2015 tarihinde görevli zabıta memurlarının sanığa ait otoparkın mühürlenmesi işlemi için işyerine geldikleri, sanığın buna engel olduğu ve daha sonra zabıta memurlarının beton bariyerlerle otoparkın girişini kapattıkları, olay günü ise katılan görevli zabıta memurlarının belediyeye ait araç ile mühür bozma iddiasıyla otoparka geldikleri, tekrar beton bariyerleri koymaya çalıştıkları, Şuayip isimli görevlinin "görüntü yap, biz seni idare edelim, zorda bırakmayız, biz toplam 3 kişiyiz" dediği, sanığın da kulübeden 200 TL para alıp geldiği, bu paranın seri numarasını yazarak kaydettiği, daha sonra polis imdatı aradığı, olay yerine polislerin geldiği, polislerin zabıta amirini aradığı, zabıta amirinin de geldikten sonra arabada arama yapıldığı, paranın bulunamadığı, zabıta amirinin "parayı çıkarın" dediğinde Gökhan isimli zabıtanın parayı cebinden çıkardığı, sanığın kendisinden zorla para alındığını, bu nedenle zabıta görevlilerinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği, bunun üzerine katılan zabıta görevlileri hakkında tehdit ve icbar suretiyle irtikap suçlarından yapılan soruşturma sonucu ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, katılan zabıta memurlarının sanıktan herhangi bir para talep etmedikleri, para almadıkları, zabıta memurlarının ifadelerinden arabanın açık olan camından bahse konu 200 TL nin sanık tarafından atıldığı, böylece sanığın katılan zabıta memurları hakkında soruşturma başlatılmasını sağlamak için hukuka aykırı olarak isnatta bulunduğu, iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı iftira suçunu işlediği sabit olduğu ve zabıta aracı içerisine para atmak suretiyle maddi eser ve delilleri uydurmak suretiyle iftirada bulunduğu anlaşıldığından sanığın takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanığın iddiasını ispat edememesi tek başına iftira suçuna vücut vermeyeceğinden, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu..." gerekçesiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

1. Dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan zabıta görevlilerinin beyanları, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal ediş şekli, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, mühür bozma tutanağı, takipsizlik kararı, katılan zabıta memurlarına disiplin cezası verilmesini gerektiren bir durum olmadığına dair rapor, idare mahkemesi kararları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iftira kastıyla hareket ettiğine dair delillerin bulunmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamış ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmemiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu hususun dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Katılanlar yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Mahkemesinin 24.02.2023 tarihli kararında katılanların temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanların temyiz itirazının reddine,

2. Sanık müdafiinin talebi yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısmının II.

Bölümü gereğince 5.500,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik temyiz talebinin REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2024 tarihinde karar verilmiştir.

...