Yargıtay 8. CD 2023/2267 E. 2024/549 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/453 E., 2022/143 K.

SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozluk Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve kararı ile "...5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesinde, 14.03.2009 tarih ve 27169 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile yapılan değişiklik neticesinde, kamuya ait taşınmaz üzerinde gerçekleştirilen işgal eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeni ile sanığın maliye hazinesi adına ham toprak vasfıyla kayıtlı taşınmaz üzerinde bina yapmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi kapsamında suç teşkil etmediği gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine, sanığın eyleminde kurumun zarar gördüğüne, sanığın üzerine atılı suçu işlemiş olduğuna, etkin bir kovuşturma yapılmadan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ...'a ait Kozluk İlçesi Tepecik Mahallesinde bulunan taşınmazına ev yaparak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığa isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.