Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1128 E., 2023/121 K.

SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 4.000,00 TL ve doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan tarafın fiil ve faili 12 yıl önce öğrenip süresinde şikâyet hakkını kullanmadığına katılanın temyizinin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın aşamalarda atılı suçu ikrar ettiğine, şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında kolluk tarafından tutulan tutanakta sanığın işgalinin devam ettiğinin tespit edilmesine karşın düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eyleminin kesintisiz suç olduğuna, eylem devam ettiği sürece suçun devam ettiğine şikayetin süresinde yapıldığına, düşme kararı verilemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay katılanın suça konu Bergama Armağanlar Mahallesinde bulunan 288 parel sayılı 5100 metrekare taşınmazı 2007 yılında satın aldığı, sanığın suça konu katılana ait araziye herhangi bir hakka dayanmadan çadır kurmak suretiyle işgal ettiği tüm ikazlara rağmen çadırı kaldırmadığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Katılanın, sanığın 1996 yılında gelip yerleştiği Armağanlar Mahallesi 288 parsel sayılı taşınmazı 07.02.2007 yılında satın aldığı, katılan ile sanığın, 2007 yılında sanığın yolu yapması karşılığında 1 yıl taşınmazda kalması konusunda anlaştıkları ancak sanığın kararlaştırdıkları süre sonunda taşınmazı boşaltmadığı, mahkememizce yapılan araştırmaya göre de dava süresi boyunca taşınmazı tamamen boşaltmadığı, çadır ve bazı aletlerinin 23.12.2020 tarihinde taşınmazda olduğunun tespit edildiği, anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Katılanın uyuşmazlığa konu taşınmazı 07.02.2007 tarihinde satın almasından sonra taşınmazı kullanan sanıkla görüşerek yolunu yapması karşılığında tarlayı bir yıl kullanmasına izin verdiğini beyan edip sanığın iddianamenin düzenlendiği tarih itibariyle kesintisiz olarak taşınmazı kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması ve katılanın hakkı olmayan yere tecavüz suçuna konu fiil ve failden yaklaşık on iki yıl önce haberdar olmasına rağmen 10.07.2019 tarihinde şikayette bulunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/8 240 Esas 2020/193 sayılı kararında açıklandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında olduğu gibi kesintisiz suçlar bakımından istisnai bir hüküm getirilmeyip mutlak olarak şikâyet süresinin mağdurun veya suçtan zarar görenin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağının belirtilmesi, aksi bir uygulamanın kamu düzeni bakımından sanık yararına konulmuş olan müessesenin tersine işletilmesi sonucunu doğuracağı hususları birlikte değerlendirildiğinde; kesintisiz suçlar bakımından da şikâyet süresinin işlemeye başladığı tarih olarak mağdurun veya suçtan zarar görenin hem fiili, hem de failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihin esas alınması gerektiği, süresi içinde şikâyet hakkını kullanmayan mağdur veya suçtan zarar gören bakımından hukuk davası yolu ile tecavüze son verilmesinin sağlanabileceği dikkate alınarak sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hakkı olmayan yere tecavüz suçunun takibi şikayete bağlı olduğu, aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, katılan şikayet hakkını 6 aylık kanuni süre içinde kullanmadığından 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçu niteliği itibari ile temadi eden suçlardan olup temadi devam ettiği sürece suçtan zarar görenin şikayet hakkının devam ettiği, katılanın şikayette bulunduğu tarihe kadar sanığın taşınmazı kullanmaya devam ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.