Yargıtay 8. CD 2022/5120 E. 2024/2661 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/355 E., 2015/311 K.

SUÇ: Parada sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın önceden usulüne uygun tebligat yapılmamış adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz bulunduğundan öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.08.2015 tarihli iddianamesi sanık ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli kararı ile sanık ...'ın parada sahtecilik suçundan cezalandırılmasına, temyiz dışı ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık ...'ın sahte para vermek istediği taksi şoförünün ihbarı üzerine yakalandığı, beyanında paraları sanık ...'tan aldığını söylediği, polisin yakaladığı sanık ...'ın üzerinde 13 adet sahte 100 TL bulunduğu, sahte paralara ilişkin alınan T.C. ... raporunun dosyada mevcut bulunduğu, sanıkların savunmalarında sahte paraları piyasaya sürme amacıyla para karşılığında aldıklarını kabul ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Muhafaza altına alma tutanağı, sanıkların savunmaları, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın atılı parada sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunlukları uygulanırken; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, suça konu sahte paranın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Kanun'un 17 ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken müsadere kararı verilmeden T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2025 tarihli kararının, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hükmün 4. maddesinde ''paraların'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.