Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2010/67 E., 2010/348 K.

SUÇ: Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yunak Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2010 tarihli kararı ile hükümlü hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün usulüne uygun şekilde temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/25149 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarihli ve KYB 2022/25761 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2022 tarihli ve KYB 2022/25761 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170/1 c ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 5 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/1 a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu, 150 gün karşılığı 3.000,00 Türk lirası yerine, 300 gün karşılığı 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “3.000,00 TL adlî para cezası” yerine “6.000,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yunak Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2010 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün (B) bendinin dördüncü fıkrasında yer alan "10 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 ay" yazılması ile beşinci fıkrasında yer alan "(20x300=6000) 6000 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılarak yerine "(20x150=3000) 3.000,00 TL adli para cezası" ibarelerinin yazılması suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.