Yargıtay 8. CD 2022/3827 E. 2024/258 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2506 E., 2021/1048 K.

SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 19.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin, 03.06.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkûmiyete ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın beraatine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay Müşteki ...'ın Yapı Kredi bankasına ait 4506 ****** 1207 nolu kredi kartından 25.05.2017 tarihinde bilgisi dışında Türk Telekom Mobil Cepten 905,25 TL lik ödeme yapıldığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Müştekiye ait Yapı Kredi bankasına ait kredi kartından bilgisi dışında Türk Telekom Mobil Cepten 905,25 TL lik ödeme yapıldığı, yapılan işlemin sanık adına kayıtlı olan 0505****74 numaralı hatta ait olduğu, resmi kayıtlar dikkate alındığında yükletilen suçun sanık tarafından işlendiği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmitir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın inkara yönelik savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya içerisinde mevcut belge ve müzekkere cevaplarına ekli evraklara göre; sanığın nakit para vererek indirimli şekilde ödendiğinden bahisle faturaları bir başkasına ödettiğine dair aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunması, internet üzerinden gerçekleşen işleme dair IP adresinin tespit edilememesi karşısında; sanığın yargılama sürecinde alınan istikrarlı savunmasında atılı suçu işlemediğine yönelik aksi kanıtlanamayan savunması ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin, 03.06.2021 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 12.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.