Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 16.01.2023 tarihli kararı ile "5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; iddianamedeki anlatıma göre, sanık hakkında; sahte kredi kartları üretmek suçundan kamu davası açıldığı, ancak sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrasının gösterildiği ''sahte olarak üretilen kredi kartının kullanılmasına'' ilişkin sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanmasını ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, mahkemenin kabulünün sahte kredi kartları üretmek suçuna ilişkin olmasına rağmen sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hüküm kurulduğu anlaşılmakla; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeden aynı Kanun'un 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hüküm kurulması " nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkalarına Ait Banka Hesaplarıyla İlişkilendirilerek Sahte Banka veya Kredi Kartı Üretme, Satma vb. suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suçu işlemediğine, delillerin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi olan şikayetçinin kimlik bilgileri ile bankaya başvurarak şikayetçi adına sahte kredi kartı temin ettiği iddiasına ilişkindir.

2. İstanbul Polis Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlen 22.05.2012 tarihli raporda: '' kredi kartı üyelik sözleşmesindeki el yazıları ve imzalar ile ...'a ait mukayese imza ve yazıları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikleri yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediği '' bildirilmiştir.

3. Grafoloji ve sahtecilik uzmanı Mehmet Mete tarafından düzenlenen 02.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda; '' kredi kartı sözleşmesindeki ek kart hamili adına atılan imzanın sanık ...'un eli mahsulü olduğu, mağdur ... adına atılan imzanın basit tersimli olması nedeniyle atan şahsın grafolojik özelliklerini taşımadığından aidiyetinin tespit edilemediği, el yazıları ile yazılan yazılar ile sanık ...'un yazıları arasında benzerlik bulunduğunun ancak bu konuda kesin bir tespit yapılamadığı '' bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı ise de, bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/186 Esas, 2023/384 Karar sayılı kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 300 günün 5 güne, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 250 günün 4 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 5.000,00 TL adli para cezasının ise 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.