Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/975 E., 2020/1645 K.

SUÇ: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanık hakkında emniyet tarafından cep telefonu kaçakçılığı suçlamasıyla işlem yapıldığı, sanığın MNG kargodan kendisine gelen ve suça konu telefonların olduğu kargonun ele geçmesini engellemek amacıyla kargo şirketine gelerek adına gelen kargoları almak istediği, kargo görevlisi olan mağdurun kargo aracının yanında beklediği ve sanığa şube açıldığı zaman kargoyu teslim edebileceklerini söylediği, bunu üzerine sanığın kargo aracına bindiği, mağdurun da şoför koltuğuna geçtiği, sanığın mağdura bıçak göstermek suretiyle "seni vururum, seni öldürürüm, derhal aracı sür" şeklinde tehdit ettiği ve mağdurun zorla aracı çalıştırdığı, 3 4 sokak öteye gittikleri, sanığın araçtan inerek kargo aracının mührünü kırıp sadece kendisine gelen kargoyu aldığı ve arkadan gelen araca binerek oradan uzaklaştığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak mağdurun hazırlık aşamasında sanığı teşhis ettiği ayrıca sanığın yüzünde bulunan ben detayına kadar bilgi verdiği, sanık adına gelen kargonun başkası tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı ancak kargonun geleceği tarih ve geleceği şubenin sanık tarafından bilinebileceği ve takip edilebileceği belirtilerek atılı suçun sübutu ile sanık hakkında 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın adına gelen kargoları almak için kargo aracına bindiği, mağdurun da şoför koltuğuna geçtiği, sanığın mağdura bıçak göstermek suretiyle "seni vururum, seni öldürürüm, derhal aracı sür" şeklinde tehdit ettiği ve mağdurun zorla aracı çalıştırdığı, 3 4 sokak öteye gittikleri, sanığın araçtan inerek kargo aracının mührünü kırıp sadece kendisine gelen kargoyu aldığı ve arkadan gelen araca binerek oradan uzaklaştığı olayda mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği polis ve savcılık beyanları, 11.11.2014 tarihli tutanak ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/975 Esas, 2020/1645 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.