Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/784 E., 2020/280 K.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve merciince itiraz konusunda karar verildiği temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfıyla cinsel taciz suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına şeklinde hüküm kurulmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; alıkoyma suçu yönünden yerel mahkeme tarafından verilen kararın doğru olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdurun babasının arkadaşı olduğu ve mağdurun babasının vefatından sonra mağdur ve ailesine zaman zaman maddi yardımda bulunduğu, olay tarihinde mağduru kendi aracına alıp Çamlık Mahallesi bölgesinde meskun mahal dışında bir yere götürdüğü, burada mağdureye "seni bir kere öpebilir miyim?" dedikten sonra cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, teklifleri reddeden ve ağlamaya başlayan mağdureyi aldığı noktanın yakınında bıraktığı, sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve cinsel amaçla mağdurenin hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince; "...Sanığın olay tarihinde henüz 18 yaşından küçük olan müşteki Hilal'e yönelik olarak sarf ettiği kabul edilen "seninle cinsel ilişkiye girmek istiyorum" sözünün TCK'nun 105/1 fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu, sanığın eylemine uyan TCK'nun 105/1 2 cümlesi gereği cezalandırılması gerektiği;

Sanığın aracına binmek istemeyen müşteki Hilal'i seni hemen bırakırım diyerek kandırmak suretiyle aracına binmesini sağladığı, tanık Sümeyye'nin beyanı ile de doğrulandığı üzere yaklaşık 10 15 dakika kadar müşteki Hilal'in sanığın aracında kaldığı, bu aşamada sanığın aracını park ettiği ve aracı park halinde iken müşteki Hilal'e cinsel taciz suçunu oluşturan cümleyi sarf ettiği, müşteki Hilal'ın tek amacının annesinin ameliyatı için gereken parayı almak olduğu, sanığın müştekinin kendisine duyduğu güveni hile ile bertaraf ederek müştekiyi aracına aldığı ve müştekinin rızası hilafına bir süre müştekiyi aracında tuttuğu, sanığın cinsel amaçla 18 yaşından küçük müştekiyi hürriyetinden yoksun bıraktığı..." kabul edilerek sanık hakkında cinsel taciz suçundan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...olay tarihinde katılanın babasının arkadaşı olan sanığın katılan ...'i kendisinden borç para istemesi üzerine aracına aldığı, araç içerisinde kısa bir süre katılan ile baş başa kaldıkları sırada katılana "Seni öpebilir miyim, ben seninle cinsel ilişkiye girmek istiyorum" diyerek cinsel tacizde bulunduğu, müştekinin ağlamaya başlaması üzerine "Kusura bakma ben seni yanlış anlamışım, seni güzel ve çekici buluyorum, bu devirde kimseye güvenme, evleneceğin adamı bekle" diyerek müşteki araca bindiği AVM önüne getirip bıraktığı, sanığın mağdurenin rızası ile aracına binmesi ve daha sonrada kendiliğinden çok kısa bir süre içerisinde mağdureye aldığı yere bırakması arasında ki süre ve suç kastı dikkate alındığnda cinsel amaçlı olarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmak suçunun yasal unsurları oluşmadığı..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiş, sanığın mağdureye karşı gerçekleştirdiği cinsel taciz suçu yönünden ise sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, cezasının faili üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak, sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün kaldırılarak sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

1412 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı gibi itiraz hakkında da merciince karar verildiği ve verilen karar kesin olduğundan; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığından Tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin alıkoyma suçu yönünden yerel mahkeme tarafından verilen kararın doğru olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin bu suç yönünden temyiz istemi incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.