Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/1606 E., 2019/1833 K.

SUÇLAR: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, reşit olmayanla cinsel ilişki, yaralama

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Katılanlar vekilleri, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2018/1606 Esas, 2019/1833 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli kararı ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile, yaralama suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile, hakaret suçundan 1.500,00 TL adli para cezası ile, her iki sanık hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları, red kararı ile katılanlar vekillerinin ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar ve bu kararlara yönelik temyizlerinin nitelikleri karşısında;

A.Sanık ... hakkında hakaret, reşit olmayanla cinsel ilişki ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yönelik temyiz talepleri yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz isteklerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde katılan ... vekilinin, sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

C. Sanık ... hakkında yaralama suçuna yönelik katılan bakanlık vekilinin temyiz talebi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yaralama suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından istinaf başvurusunun esastan reddine isteminin reddine kesin olarak, yaralama suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca cezada indirim yapılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1. Dava konusu olay, katılanın, sanıklar ve tanık B.A. ile buluşarak birlikte temyiz dışı sanık ...'ın evine gittikleri, sanık ...'in katılan ile cinsel ilişkiye girmek istediği ancak katılanın kabul etmemesi katılana ''sen orospusun'' şeklinde hakarette bulunup koluna tekmeyle vurarak defol git dediği, katılanın evden dışarı çıktığı, telefon ve eşyaları içerde kaldığı için dışarıda beklediği, sanığın dışarı çıkıp gitmesi üzerine tekrar eve girerek eşyalarını toparladığı sırada sanığın tekrar eve girerek katılanı darp ettiği, dışarı çıkmak isteyen katılanın çıkmasına engel olduğu, bağrışma sesinden bir şey olup olmadığını sormak için bir şahsın kapıyı çaldığı sanığın, katılanın ağzını eliye kapatarak şahsı gönderdiği yaklaşık 15 dakika sonra kolluk güçlerinin geldiği, kapıyı çalmalarına rağmen sanığın kapıyı açmadığı ve katılanın dışarı çıkmasına izin vermeyerek ''polisler gitsin bak ben sana neler yapacağım,senin videonu çekip herkese rezil edeceğim'' şeklindeki sözlerle katılanı tehdit ettiği, katılanın bir fırsatını bularak çıktığı balkonda yardım istediği ve akabinde evin kapısı açtırılarak sanığın yakalandığı iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince, sanığın, eylemi sırasında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde katılanı yaraladığından, yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk derece mahkemesi tarafından yaralama suçundan kurulan hükmün, yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gerekçesiyle kaldırılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret, Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Ve Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarına Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz isteklerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde katılan ... vekilinin, sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

C. Sanık ... hakkında yaralama suçuna yönelik katılan bakanlık vekilinin temyiz talebi yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan, 12.10.2017 tarihli tutanak, 12.10.2017, 18.10.2017 ve 09.04.2018 tarihli adli muayene raporları, 15.03.2018 tarihli adli görüşme raporu ile tanık B.A. ile katılanın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, olay günü, katılanın evden dışarı çıkmasına izin vermeyerek zorla alıkoyduğu, alıkoyduğu süre içinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, sanığın eyleminin kül halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralama suçunun ise bu suçun unsuru olduğu anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde dava konusu fiil bölünerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanı sıra yaralama suçundan da İlk Derece Mahkemesi'nce hüküm kurulmuş ise de, yaralama suçuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar sonucu itibarıyla isabetli bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret, Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarına Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz isteklerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz Talebi Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde katılan ... vekilinin, sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Yaralama Suçuna Yönelik Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli kararında katılan Bakanlık vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.