Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/474 E., 2023/284 K.

SUÇLAR: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli kararı ile "Sanığın mağduru zorla araca bindirip darp ettikten sonra, soruşturma başlamadan önce, nitelikli bir yaralamaya sebebiyet vermeden serbest bıraktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının (b) ve (f) bentlerinin uygulanmasıyla belirlenen 4 yıl 12 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu, "4 yıl 2 ay" yerine, "3 yıl 14 ay" olarak yazılması suretiyle eksik ceza tayini,'' nedeniyle bozulmasına hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a SİRAYET ettirilmesine, karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme yapıldığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay;mağdur ... ile sanık ...'un kız kardeşi Ş.S. arasında gönül ilişkisi olduğu, bunu öğrenen sanık ...'un kız kardeşinin telefonundan mağdur ...'a mesaj atarak buluşma noktası ayarladığı, sanık ...'un arkadaşı olan diğer sanık ...'ı da alarak olay yerine gittiği, Mağdur ...'ı zorla arabaya bindirip boş araziye götürdükleri ve mağdur ...'u darp ettikleri, ardından ara bir sokakta bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların mağdur ...'ı zorla arabaya bindirip boş araziye götürdükleri ve orada darp ettikleri, ardından ara bir sokakta bıraktıkları olayda mağdurun beyanları,bu beyanla uyumlu adli rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla karar da hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/474 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.