Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/122 E., 2023/467 K.

SUÇ: Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir.

3. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli kararının sanık ve Maliye Hazinesi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8 Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli kararı ile "… 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi kaymakamlık men kararı ve dosyada bulunan delilerin sanığın atılı suçu işlediğini gösterdiğine sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Yağcılar köyünde bulunan 101 ada 77 parsel numaralı mera arazisinin 17406 metrekarelik alanına ağaç dikmek suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunun seri yargılama usulüne tabi olduğu dairemizin 17.10.2022 tarihli ilamı ile seri yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozma yapıldığı, bozma sonrası Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli durma kararı ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan seri yargılama usulü teklifinin sanık tarafından 16.01.2023 tarihinde kabul edilmediği anlaşılmıştır. Kanuni düzenleme ile seri yargılama usulü'nün sanık lehine getirilen bir müessese olduğu için, katılanın bu duruma itiraz hakkının bulunmadığı, bu durumda yerel mahkemenin durma kararı ile durmuş olan zamanaşımı süresine durma tarihi olan 23.11.2022 tarihi ile seri yargılama teklifinin kabul edilmediği tarih olan 16.01.2023 tarihi arasındaki sürede eklendiğinde zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenerek yapılan inceme de;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenerek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.12.2015 tarihli mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/122 Esas, sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.