Yargıtay 8. CD 2021/16965 E. 2024/1365 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/2758 E., 2020/303 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan sebep dışında temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aybastı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, duruşmalı yapılan inceleme sonucu;

• Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun sıfat yönünden reddine,

• Diğer suçlardan kurulan mahkumiyet kararlarının kaldırılmasına,

• Sanığın gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılarak hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 58 inci maddesi hükümlerinin uygulanmasına,

• Sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 inci maddesi uygulanmak suretiyle 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılarak hakkında 5271 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 20218/2758 Esas sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 286 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince reddine karar verilmiş, ilgili ek karar temyiz talebi olmadığından kesinleştirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

• Atılı suçların uzlaştırma usulüne tabi olduğuna,

• Sanığın cezai ehliyetinin olmadığına,

• Sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil olmadığına, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İsteği;

• Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

• Lehe vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, babaannesi ile birlikte yaşayan kızı katılan mağduru, dışarı su doldurmaya gittiği sırada zorla kolundan çekerek kendi yaşadığı eve götürdüğü ve içeri soktuktan sonra kapıyı kilitlediği, burada zorla mağdurun pijamasının altını çıkarmaya çalıştığı, mağdurun engel olması üzerine başka bir odaya geçtiği esnada mağdurun bir şekilde evden kaçarak birlikte yaşadığı babaannesinin evine gittiği, sanığın bir süre sonra elinde baltayla buraya gelerek kapıya vurmaya başlaması üzerine kardeşlerinin ve annesinin müdahale ettiği, müdahale esnasında sanığın, annesinin kolunu ve boğazını sıkmak suretiyle yaraladığı ve bu şekilde atılı suçları işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun reddine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 inci maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyetine ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden;

1. Suçun işleniş şekli ve zamanı ile tüm dava dosyası içeriği gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince

temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçelerde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine bir aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin üst sınırdan ceza tayin edilmesine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. T.C. Anayasası'nın 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocuklann korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin lehe vekalet ücreti hiikmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B) Sanık müdafiinin temyizi yönünden;

1. Sanığın bu dosyada ve suç duyurusu yapılan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/51 Esas sayılı dosyasında verdiği savunmalar, mağdur katılanın aşamalardaki değişmeyen anlatımları, sanığın atılı suçlardan cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin 15.06.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin raporu ile 05.11.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporu, tanık ifadeleri, mağdurun babaannesinin olayın olduğu gün kolluğa ihbarda bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; cebir ve tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

C) Mahkemece, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin 27.11.2014 tarihi olup dosyadaki suç tarihinden sonra olduğu, bu itibarla tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu hususun dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A) Gerekçenin (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/2758 Esas sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz itirazlarının REDDİNE,

B) Gerekçenin (C) bendinde açıklanan nedenle, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına

ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aybastı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.