Yargıtay 8. CD 2021/16647 E. 2024/1237 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/2508 E., 2019/1082 K.

SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Buldan Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın vefat eden müşteki Mehmet'in yönlendirmesi, rıza ve bilgisi dahilinde hesabından para çektiği, suçun unsurlarının oluşmadığı, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müşteki Mehmet'in bakıcısı olan sanığın, müşteki bilgisi dışında aldığı kredi kartı ile bankamatikten para çekmek suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki Mehmet 07.09.2017 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek kredi kartından bilgisi dışında toplam 2.770,00 TL para çekildiğini, kredi kartını kaybettiğini fark ettiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. Türkiye İş Bankası A.Ş. 25.09.2017 tarihli yazı cevabında müşteki Mehmet adına tahsis edilen kredi kartı kullanılarak 31.08.2017 ila 1.09.2017 tarihleri arasında para çekme işlemlerine ilişkin kamera görüntüleri ile itiraz formu CD ortamında gönderildiği, kredi kartı ile şifreli olarak işlem gerçekleştirildiğinden itirazın olumlu sonuçlandırıldığı, kredi kartının kopyalandığına dair herhangi bir bulguya rastlanılmadığı bildirilmiştir

4. 20.09.2017 tarihli İş Bankası hesap özeti içeriğinden müşteki hesabından 31.08.2017 tarihinde 1.500,00 TL 01.09.2017 tarihinde 1.270,00 TL bankamatik aracılığı ile para çekme işlemi yapıldığı anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

iddia ve vefat eden müştekinin eşi olan katılan ve mirasçılarının beyanları dışında, sanık ...'nun söz konusu suçu işleme kastıyla hareket ettiğine dair, cezalandırılması için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemeyişi, böylece müsnet suçun işlendiğine ilişkin şüphe bulunuşu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Müşteki Mehmet'in beyanları, para çekim anına ilişkin görüntü CD'si, müşteki Mehmet'in kendi rızası ile kredi kartını sanığa verdiği hususu kabul edildiği takdirde ardından şikayetçi olmasının hayatın olağan akışına aykırı olması ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında sanığın atılı suçu işlediği, savunmalarının çelişkili olması hususu da göz önüne alındığında suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın katılanın kredi kartından 31.08.2017 tarihinde 1.500,00 TL, 01.09.2017 tarihinde 1.270,00 TL çekmiş olduğu dosya kapsamı ile sabit olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenmiş olan zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vefat eden müşteki Mehmet'e ait kredi kartını bilgi ve rızası olmadan alan ve iade etmeyen sanık hakkında hırsızlık suçundan dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.09.2017 yerine 12.09.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkat alındığında vefat eden müşteki Mehmet'in bakıcısı olan sanığın müşteki Mehmet'in haberi olmadan aldığı kredi kartı ile farklı tarihlerde bilgi ve rızası dışında bankamatik aracılığıyla birden fazla para çekme işlemi yaparak menfaat sağladığı, sanığın böylece zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.05.2019 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Buldan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.