Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/4494 E., 2020/2609 K.

SUÇ: Parada sahtecilik

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2016/316 Esas, 2019/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 29.12.2020 tarih ve 2019/4494 Esas, 2020/2609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan verilen beraat kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın kısmi ikrarı nedeniyle sahte paraları bildiği ve kullanılmasına iştirak ettiği gerekçesiyle eyleminin parada sahtecilik suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, temyiz dışı sanıklardan birinin iş yerinden zeytin almaya çalıştığı sırada, iş yeri sahibinin verilen 100 TL paranın sahte olduğunu anlaması üzerine yaptığı ihbar sonucunda yapılan araştırmada, şahısların yakalandığı aracı park ettikleri kaldırım dibinde buruşturulmuş ve atılmış şekilde 7 adet iç içe geçmiş 100 TL banknotun bulunması ve sanık ...'un paraları buruşturup atan kişinin kendi olduğunu ikrar etmesi üzerine, sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

3. Sanık ... savunmasında temyiz dışı sanık ...'un sahte paraları atmasını söylediğini, bunun üzerine paraları buruşturup attığını, bunu paralardan kurtulmak için yaptığını, polisler geldiği için yapmadığını beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4. Olay, tespit ve el koyma tutanağı, teşhis tutanağı, CD izleme tutanağı ve olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın eyleminin, temyiz dışı diğer sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 283 üncü maddesinde yer alan "suçluyu kayırma" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

1. Dava dosyası kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ya da onlara yardım etmek suretiyle suça iştirak ettiğine dair delil bulunmaması gözetildiğinde, Mahkemenin beraate dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarih ve 2019/4494 Esas, 2020/2609 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.