Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/835 E., 2023/350 K.

SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması

KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.04.2021 tarihli kararı ile, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli kararıyla, sanığın atılı suçtan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.11.2022 tarihli kararı ile, usûl hükümlerine aykırılık gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Metris 2 nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verilerek tahliye edilen sanığın, denetimli serbestlik bürosuna müracaat etmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 05.06.2015 tarihli tebliğ tebellüğ belgesine göre, sanığın, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne 3 gün içinde müracaat etmemesi, hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetim planına uymamakta ısrar etmesi halinde kapalı ceza infaz kurumuna iade edileceğine dair ihtar içeren Bakırköy İnfaz Hakimliğinin 05.06.2015 tarihli denetimli serbestliğe ayrılma kararının tebliği edildiği belirlenmiştir.

3. Sanığa ait denetimli serbestlik dosya suretinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) kayıtlı olup, yapılan incelemede, İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17.06.2015 tarihli yazısı ve 09.06.2015 tarihli hükümlü müracaat tutanağına göre, sanığın, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne, 09.06.2015 tarihinde, bir gün geç müracaat ettiği, kimliği olmadığı için yeni kimlik çıkarması amacıyla, sanığa 11.06.2015 tarihine kadar süre verildiği, ancak sanığın müracaat etmemesi nedeniyle, 22.06.2015 tarihinde suç ihbarında bulunulduğu, İstanbul İnfaz Hakimliğinin 17.06.2015 tarihli kararı ile sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında, kimliği olmadığı için müracaatının kabul edilmediğini, ailesinin geçimi sağlamak için çalışmaya başladığını ve kolluk kuvvetlerince yakalandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın 3 gün içine Denetimli Serbestlik Şubesine müracaat etmesi gerektiğine ilişkin tebliğ belgesinin dosyada bulunması nedeniyle, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Dosya kapsamında yer alan denetimli serbestlik dosyası, tutanak içerikleri ve sanığın dolaylı ikrara dönük savunması dikkate alındığında, üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.06.2015 yerine 22.06.2015 yazılması ve temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 Sayılı Kanun) 105/A 8 maddesi yollamasıyla 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de, bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci hükmün birinci fıkrasına "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A 8 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve suç tarihinin 10.06.2015 olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.