Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/2993 E., 2021/1224 K.

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan erteli 2 yıl 1 ay hapis cezası verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan ilgili Bakanlık vekilinin istinaf talebi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.11.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında erteli 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ilgili Bakanlık vekilinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırdan ceza tayin edilip indirim yapılmaması ve kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan mağdur çocuk vekilinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği ise, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 16 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ... ile 15 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz dışı sanıklar ... ve Hasan Hüseyin Çakır ile fikir ve eylem birliği içerisinde 14 yaşındaki mağdur çocuğa su deposunun bulunduğu yere gitmeyi teklif ettikleri, belirtilen yere gittikten sonra mağdur çocuğu tekme ve tokatla, temyiz dışı sanık ...'ın ise kemerle darp ettikleri,ağaca bağladıktan sonra olay yerinden ayrıldıkları, mağdur çocuğun kendi imkanlarıyla kurtulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 30.06.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdur çocuğun mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocukların tevil yollu ikrarlarda bulundukları belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden suça sürüklenen çocuklar hakkında haksız tahrik indirimi yapılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Haksız tahrik şartlarının oluşmadığı kabul edilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında indirim yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ceza miktarı itibariyle uygulanmasında yasal imkansızlık bulunan 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımların uygulanmamasına yönelik kararda isabetsizlik görülmediğinden cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine bir aykırılık bulunmamış, katılan mağdur çocuk vekili ile katılan ilgili Bakanlık vekilinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. T.C. Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir. Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir. 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen adli muayene raporu, katılan mağdur çocuğun beyanları, suça sürüklenen çocuklara ait savunmalar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur çocuk vekili ve katılan ilgili Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.11.2021 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur çocuk vekili ile katılan ilgili Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.