Karar Detayı

MAHKEMESİ: Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI: 2021/1157 E.,

SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

İNCELEME KONUSU KARAR: Kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheliler hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından yürütülen soruşturma sonrası Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.01.2021 tarihli ve 2021/1696 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, Gebze 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/1157 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.07.2021 tarihli ve 2021/11157 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2021 tarihli ve KYB 2021/93383 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2021 tarihli ve KYB 2021/93383 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, olay günü müşteki ... ile şüpheli ... arasında sözleşme ilişkisinin bulunduğu, telefonda konuştukları esnada şüphelinin müştekiyi tehdit ettiği bunun üzerine müştekinin konuşmak üzere şüphelinin iş yerine gittiği, söz konusu yerde şüpheli ... ile diğer şüphelinin bulunduğu, şüpheli ...'ın görüşmeye başlamadan önce arabanın bagajını açarak tabanca alarak beline koyduğu, müştekiyi zorla arabaya bindirmek istediği esnada müştekiyi darp ettiği, bu şekilde şüphelilerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediklerinden bahisle şikayetçi olması üzerine, isnat edilen suçların işlendiğine dair kamu davası açılabilecek nitelikte ve yeterlilikte delil elde edilemediğinden bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 22/01/2021 tarihli araştırma ve cd izleme tutanağında, şüpheli ...'un aracın içerisinden ne olduğu anlaşılmayan bir nesneyi alarak beline koyduğu, diğer şüpheli ...'ın müştekinin arkasından yürüdüğü, şüpheli ...'ın müşteki ...'i araca bindirmeye çalıştığı, müştekinin araca binmek istememesi üzerine müştekiyi çektiği ve şahısların birbirlerini darp ettiklerinin tutanak altına alındığı, ayrıca Darıca Farabi İlçe Devlet Hastanesinden alınan 21/08/2017 tarihli adli rapor ile müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmış olduğuna dair raporun da olduğu anlaşılmakla, toplanan delillerin ve şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdirinin Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 160 ncı maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanunun 170 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise 172 nci madde uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 173 ncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir. Cumhuriyet Başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddeder.

2.Belirtilen yasal düzenlemeler ışığında inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; olay günü mağdur ... ile şüpheli ... telefonda konuştukları esnada şüphelinin mağduru tehdit ettiği bunun üzerine mağdurun konuşmak üzere şüphelinin iş yerine gittiği, söz konusu yerde şüpheli ... ile diğer şüphelinin bulunduğu, şüpheli ...'ın görüşmeye başlamadan önce arabanın bagajını açarak tabanca alarak beline koyduğu, mağduru zorla arabaya bindirmek istediği esnada mağduru darp ettiği, bu şekilde şüphelilerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediklerinden bahisle şikayetçi olması üzerine, isnat edilen suçların işlendiğine dair kamu davası açılabilecek nitelikte "yeterli delil bulunmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve itiraz üzerine Gebze 1.Sulh Ceza Hakimliğince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

3.22.01.2021 tarihli araştırma ve cd izleme tutanağında, şüpheli ...'un aracın içerisinden ne olduğu anlaşılmayan bir nesneyi alarak beline koyduğu, diğer şüpheli ...'ın mağdurun arkasından yürüdüğü, şüpheli ...'ın mağdur ...'i araca bindirmeye çalıştığı, mağdurun araca binmek istememesi üzerine mağduru çektiği ve şahısların birbirlerini darp ettiklerinin tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.

4.Darıca Farabi İlçe Devlet Hastanesinden alınan 21.08.2017 tarihli adli rapor ile mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmış olduğuna dair raporun olduğu anlaşılmıştır.

5.22.01.2021 tarihli araştırma ve CD izleme tutanağı, adli rapor ve mağdur beyanı dikkate alındığında şüphelilerin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden hatalı gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi hukuka aykırıdır.

6.Açıklanan nedenlerle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz üzerine, merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gebze 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.03.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.