Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/554 E., 2021/586 K.

SUÇ: Çocukları dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan dava açılmıştır.

2. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında dilencilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdur çocuk ... vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan mağdur çocuk ... vekilinin temyiz isteği ise, suçun sabit olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın çocukları olan 8 yaşındaki ... ile 12 yaşındaki ...'nu dilendirdiği iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 07.01.2018 tarihli tutanakta, olay günü saat 01:45 sıralarında 12 yaşındaki mağdur çocuk ...'nun elinde sakız kutusu ile gelen geçenden para istediğinin görülmesi üzerine, mağdur çocuğun yanına yaklaşıldığı, ekip otosunu gören çocuğun uzaklaşmaya çalıştığı, sorulduğunda, annesi tarafından bırakıldığını, annesinin arka tarafta olduğunu beyanı üzerine, annesinin yanına gidildiğinde yanındaki 8 yaşındaki çocuk ... ile birlikte mukavemette bulundukları belirtilmiştir.

3. Tutanak mümzileri olan polis memurları ... ve ...'ün, müşteki sıfatıyla mahkemece alınan beyanlarında özetle, sanığın çocukları dilendirdiğini ifade etmişlerdir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 8 ve 12 yaşlarındaki çocuklarını dilendirdiği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın çorap satmak amacı ile çocukları ile birlikte olay yerinde bulunduğu, oğlu olan mağdur çocuk ...'nun bir süreliğine yanından ayrıldığı, rutin denetimde olan polis memurlarının mağdur çocuğun önünde sakız kutusu ile gördükleri, yanına gidip olaya müdahale edip annesi olan sanığın yanına gittikleri ve sanık hakkında tutanak tuttukları, mağdur çocuk ...'nun sakız sattığı ve yoldan geçenlere sakız alıp almayacaklarını sorduğu anlaşıldığından, sanığın çocuklarını dilendirdiği konusunda savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dilencilik suçunun unsurunun "çocukları, beden veya ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma" olarak belirlenmiştir. Somut olayda, aksi kanıtlanamayan mağdur çocukların beyanları ve Bölge Adliye Mahkemesinin kabulüne göre, gece yarısı saat 01:45 sıralarında 8 ve 12 yaşlarındaki çocukların sakız satması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen ayni neviden iştirak şeklinde kötü muamele suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli kararına yönelik katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.