Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/643 E., 2019/1434 K

SUÇLAR: Hakkı olmayan yere tecavüz etme, köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan husus dışında 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz etme suçlarından cezalandırılmaları için dava açılmıştır.

2. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçlarından beraat kararları verilmiştir.

3. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2016 tarihli kararının sanıklar müdafii ile katılanlar ... ve Battalgazi Belediyesi vekilleri

tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli kararı ile sanıklara yüklenen meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan ... ve Battalgazi Belediye Başkanlığının davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanması ve Malatya İli Battalgazi İlçesi ... Köyü 102 ada 75 nolu parsel, 102 ada 76 nolu parsel ve 102 ada 203 nolu parsellere ilişkin tapu kaydı ve dayanak belgeleri getirtilerek ve Malatya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/138 esas ve 2016/876 karar sayılı davasının taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir dava olmayıp, el atmanın önlenmesi davası olduğu ve davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek sanıklar aleyhine sonuçlandığı gözetilmeden, bu dava dosyasına dayanılarak taşınmazın mülkiyetinin ne şekilde çekişmeli olduğu dosya kapsamına uygun biçimde diğer delillerle birlikte karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan iki kez hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan iki kez hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli kararının sanıklar müdafii ile katılanlar ... ve Battalgazi Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan ayrı ayrı hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak; sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan ise ayrı ayrı hapisten çevrili 4.000,00 TL ve doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanların miras yolu ile müşterek malik sıfatıyla sahip oldukları 234 ve 235 parsel numaralı taşınmazların 766 sayılı Kanun hükümlerine göre kadastro sonrası 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince 102 ada 75 ve 76 nolu parseller olduğu, buranın dosyada mevcut fen bilirkişi raporuna göre Merdivenli köyü sınırları içerisinde kaldığı, ancak dosyaya getirtilen tapu kayıtlarından ve kesinleşen Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/134 Esas, 2016/876 Karar sayılı ilamından katılanlara miras yolu ile intikal ettiği ancak sanıkların izinsiz olarak uzun yıllardır burayı kullandıkları, burada tarım yaptıkları, kayısı ağacı yetiştirdikleri bu suretle katılanlara ait farklı iki parseli izinsiz kullanmak suretiyle iki kez hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanıkların, katılanlara ait ... Köyü 234 ve 235 nolu parsellere yönelik eylemlerini farklı zamanlarda ve yeni bir suç işleme kararı altında yaptıklarına ilişkin dosyada delil olmadığından birbirine bitişik bulunan katılanlara ait ... Köyü 234 ve 235 nolu parsellere aynı zaman ve aynı karar altında yaptıklarından tek bir hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bir kez cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu yönünden;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B. Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçu yönünden;

Tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği anlaşılan sanıkların cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar tarafından katılanlara ait farklı parsellere yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı karar altında işlendiği, tek suçun oluştuğu anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.07.2019 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.