Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/603 Esas, 2019/283 Karar

SUÇ: Suç işlemeye alanen tahrik etme

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet (hükmün açıklanması)

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Suç işlemeye alanen tahrik etme suçundan hükümlü ...'in 3 ay 10 gün hapis cezası ile

cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine

dair Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli kararının 11.02.2016 tarihinde kesinleşmesini takiben, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde, 20.03.2016 tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli kararının usule uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5271 sayılı Kanun'un 310/1. fıkrası uyarınca kanun yararına bozma istemini içeren 29.09.2021 tarihli ve KYB 2021/101888 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2021 tarihli ve KYB 2021/101888 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, kayden 06.02.1995 doğumlu suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 19.07.2011 tarihi itibariyle 15 18 yaş grubu aralığında bulunduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında dava zamanaşımı süresinin savunmasının alındığı 02.03.2012 tarihinde son kez kesildiği, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise 11.02.2016 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 20.03.2016 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8 son cümlesi gereğince 11.02.2016 tarihi ile 20.03.2016 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 214. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, anılan Kanun'un 66/1 e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresine tabi olduğu, sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 02.03.2012 tarihinden itibaren, hükmün açıklandığı 30.05.2019 tarihine kadar geçen sürede 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınmadan, davanın düşürülmesi yerine sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4 d maddesinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66/1,2. fıkralarının ilgili bölümlerine göre;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...,

...,

...,

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada ...; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer."

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67/4. fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

4. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 214/1. maddesi kapsamında bulunduğu ve 5 yıl 4 aylık olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

5. Hükümlünün üzerine atılı suçu 19.07.2011 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 18.02.2015 tarihinde verilip 11.02.2016 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün mahkemesince 02.03.2012 tarihinde savunmasının alındığı, 20.03.2016 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi gereğince 1 ay 8 gün durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 20.03.2016 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla; 02.03.2012 olan sorgu tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 30.05.2019 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1 e maddesi gereğince 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4 d bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin 4 fıkrası (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.