Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/662 E., 2022/46 K.

SUÇLAR: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli kararı ile, atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Anamur T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı koğuşta yapılan aramada, ceza infaz kurumunda bulundurulması ve kullanılması yasak olan bir adet kesici delici nitelikte tığ bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanığa ait olduğu tespit edilen yaklaşık 10 cm uzunluğunda tükenmez kalem ucuna monte edilmiş yaklaşık 3 cm uzunluğunda ucu sivri tığ olarak nitelendirilen cismin bulunduğuna dair 13.12.2018 tarihli genel arama tutanağı dosyada mevcuttur.

3. 30.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu eşyanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

4. Sanık savunmasında, el işi yapmakta kullandığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, kastın bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 17.06.2005 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik’in, "El işi faaliyetleri" başlıklı 14 üncü maddesi;

"Hükümlülerin, gerekli malzemeler kantinden temin edilmek koşuluyla, el işi faaliyetlerini, ceza infaz kurumlarının uygun bölümlerinde yapmaları esastır.

Ceza infaz kurumunun güvenliğini bozmamak kaydı ile bu faaliyetlerin devamına koğuş, oda ve eklentilerinde izin verilebilir.

Maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici alet ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasına izin verilmez."

şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlü ve tutukluların el işi faaliyetlerini nerede ve ne şekilde yürütebileceklerine dair usûl ve esaslar belirlenmiştir. Buna göre, hükümlü ve tutukluların koğuş, oda ve eklentilerinde el işi faaliyetleri yapmaları izne tabi tutulmuştur. Ancak, maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici aletler ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin anılan yerlerde bulundurulmasına izin verilmeyeceği belirtilmiştir.

Silahtan neyin anlaşılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde beş alt bent halinde sıralanmıştır. Buna göre;

a. Ateşli silâhlar,

b. Patlayıcı maddeler,

c. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

d. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

e. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler silah sayılmaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yazılı açıklamalar ışığında dava konusu olay değerlendirildiğinde; sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 10 cm uzunluğunda tükenmez kalem ucuna monte edilmiş yaklaşık 3 cm uzunluğunda ucu sivri, kesici ve delici kısmı bulunan tığın, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) bendindeki tanıma göre silah olarak değerlendirilmesi gerektiği ve ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğu anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.