Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2013/240 E., 2015/552 K.

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Avanos Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Avanos Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisi ...'ın temyiz istemi; oğlu olan sanığın, psikolojik rahatsızlığı bulunması nedeniyle elinde olmadan suç işlediği, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın olay akşamı annesi ... ile para isteme mevzusu nedeniyle tartışması, sinirlenerek öz oğlu olan 11 yaşındaki mağduru aracına alıp seyir halindeyken Emniyet birimini arayıp "oğlunu ve kendisini öldüreceğini" söylemesi, kolluk ekibinin sanığın aracını tespit edip durdurarak mağduru kurtarması ve araç içindeki bıçağın muhafaza altına alınması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkeme tarafından sanığın Adli Tıp Kurumu'na sevki sağlanarak, sanığın yapılan muayenesi sonucunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından düzenlenen 29.09.2014 tarihli Rapor'a göre; "sanıkta herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği saptanmadığı, dolayısıyla 26.07.2013 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun" belirlenmesi karşısında, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık vasisi ...'ın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

2. Tüm dosya kapsamına göre; 11 yaşındaki mağdurun sanığın öz oğlu olduğu, sanığın mağdurun annesi ile olaydan önce boşandığı mağdurun velayetinin de babası olan sanığa verildiği, sanığın annesi ... ve oğlu ile birlikte yaşadığı, olay akşamı sanığın annesinden para istemesi nedeniyle tartışma yaşandığı, sanığın sinirlenerek mağduru alıp kendi aracının sağ ön yolcu koltuğuna bindirip hareket ettiği, İhbar Tutanağı'na göre 155'i arayıp "oğlunu ve kendisini öldüreceğini" söylemesi üzerine sanıktan aracın plakası alındığı, sanığın telefonu kapattıktan sonra kolluk ekibince tekrar aranmak istendiğinde telefonunun kapalı olduğunun belirlenmesi üzerine, araç plakasından yapılan araştırmada Zelve Caddesi üzerinde tespit edilerek durdurulup mağdurun kurtarıldığı ve araç içindeki bıçağın muhafaza altına alındığı, anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu madde birinci fıkra üzerinden tayin edilmesi,

3. Kabul ve uygulamaya göre de;

A. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla, altsoya ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109/3 a,e,f. maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

B. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan bıçak ile çocuğa karşı gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu madde üçüncü fıkra (a) ve (f) bentlerinin uygulanmaması,

C. Sanığın 155 ihbar hattını arayarak "oğlunu ve kendisini öldüreceğini" söylemesi ile soruşturmanın başlamasına rağmen, mağdurun hürriyetini kısıtlamaya devam ettiği, kolluk ekibinin sanığın telefonuna ulaşamaması üzerine yapılan araştırma ve takiple aracın yeri tespit edilerek durdurulması sonucunda mağdurun kurtarıldığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen ''soruşturmaya başlanmadan önce, kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2015 tarihli kararına yönelik sanık vasisi ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi ve 326. maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.