Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/843 E. 2023/217 K.

SUÇLAR: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gelendost Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/269 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla, birden fazla kişi ile tehdit, yaralama, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/237 Esas ve 2015/1006 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl, silahla tehdit suçundan, 2 yıl 6 ay, silahla basit yaralama suçundan ise 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/17956 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın eyleminin kül halinde silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı, yaralama ve silahla tehdit

eylemlerinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, bu bağlamda sanık hakkında 237 sayılı TCK.nın 109/2, 3/a, b maddeleri gereğince tek bir hüküm kurulması ve olayda suçun birden fazla nitelikli halinin oluşması nedeni ile temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli, 2022/843 E. 2023/217 Karar sayılı kararı ile sanığın, silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Suçu işlediğine dair somut delil olmayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Atılı suçun zaman aşımına uğradığına İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, yanında bulunan başka bir şahıs ile birlikte, aralarında husumet bulunan katılanın yolunu gece vakti keserek zorla araca bindirmek suretiyle su deposu olarak adlandırılan yere götürdükleri ve burada tüfekle tehdit ederek darp ettikleri, akabinde katılanı orada bıraktıkları iddialarına ilişkindir.

2. Mağdurun olay sonrası yapılan muayenesinde, göz, burun ve dudakta şişlik ve morluklar oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığı tespit edilmiştir.

3. Olay tarihinde ... ve ...'un 02:54 03:28 03:39 saatlerinde görüştükleri ayrıca ...'un telefonundan katılanın 04.04.2014 tarihinde 02:16 ve 02:20 saatlerinde arandığı HTS kaydı ile belirlenmiştir.

4. Sanığın, 1 adet Uzay marka 10216 seri numaralı tüfek, bir adet Çevik Huğlu Efe marka 698 seri numaralı yivsiz av tüfeğini rızası ile teslim ettiğine dair tutanak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden

1. Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile, Sanık ...'un, mağdurun üniversiteden eski hocası olduğu, o dönemde yaşadıkları bir tartışma nedeni ile aralarında husumet bulunduğu, bu nedenle sanığın başka bir okula gönderildiği, olay tarihinde sanığın, yine eski öğrencisi olan ...'un evinde alkol aldıkları sırada ...'dan mağduru aramasını istediği, sanığın talimatı ile mağduru arayan ...'un, kendisini başka bir arkadaşları olan ... olarak tanıttığı ve buluşmak istediğini söyleyerek mağdurun evden çıkmasını sağladığı, gece 02:20 sıralarında evinden çıkarak arkadaşıyla buluşmaya gittiğini sanan mağdur yolda yürüdüğü sırada, sanık ... ve yanındaki ... isimli kişinin mağdurun yolunu keserek zorla araca bindirdikleri, su deposu civarında bir yere götürerek darp ettikleri, sanık ...'un ayrıca adli emanette kayıtlı tüfekle mağduru tehdit ettiği, sonrasında da mağduru orada bırakarak ayrıldıkları, bu şekilde sanığın eyleminin, kül halinde silahla, birden fazla kişi ile birlikte cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, mahkemenin, sanığın eyleminin sabit olduğuna dair kabulünde ve suç vasfında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Zamanaşımına İlişkin

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 67 nci maddesi gereğince, atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 15, olağan üstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, bu itibarla dava zamanaşımının dolmadığı görülmüştür

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli, 2022/843 E. 2023/217 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.