Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/184 E., 2022/69 K.

SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2015 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Arhavi Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Arhavi Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli kararı ile dosyanın geldiği aşama dikkate alınarak takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehine olan yasa maddelerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledildiği, sanığın teslim olması gereken sürede açık ceza infaz kurumuna teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması, dava dosyası içerisinde bulunan sanığın 19.12.2014 tarihinde Arhavi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan Akçaabat Açık Ceza İnfaz kurumuna nakledildiği ancak 20.12.2014 tarihi saat 07:30 a kadar kuruma teslim olmadığına dair tutanak ile 24 saat geçmesine rağmen açık ceza infaz kurumuna gelmediğinden firar ettiğine dair tutulan tutanak içeriği, sanığın yakalama emri ile savunmasının alındığı ve yakalanmak suretiyle ceza infaz kurumuna alındığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyanın geldiği aşama, sanığın savunması alınmak suretiyle yüz yüzeliğin sağlanmış olması, evreler arası geri dönülmezlik ilkesi gereğince mahkeme tarafından takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde hakime takdir hakkının tanınmış olduğu dikkate alındığında, sanığın lehe olan yasa hükmünden faydalandırılmadığına dair temyiz itirazı yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi '' ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22.12.2014 yerine 16.02.2015 olarak gösterilmesi hususları dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Arhavi Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında '' eylemine uyan '' ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin '' 22.12.2014'' olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak ,oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.