Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2010 tarih ve 2009/140 Esas, 2010/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir. Bu karar itiraz olunmadan 18.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 03.06.2014 tarih ve 2014/118 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2016 tarih ve 2015/11685 Esas, 2016/2086 Karar sayılı kararı ile "...Dosyada, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, mevcut delillere göre ise sanığın cezalandırılmasına imkân bulun mamaktadır. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilebilecek ve ... başına mahkumiyetine esas olabilecek savunması bulunmamakla birlikte, ikrarının olduğu kabul edilse bile, CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166 514 sayılı kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacak, ikrar soyut nitelikte olup mahkumiyete esas alınamayacağından, hakkında hukuka uygun olarak elde edilmiş, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de, ... hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim ... sayısının teşdiden tayini suretiyle çelişkiye neden olunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. Anılan karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02.04.2016 tarihinde itiraz edilmiştir.

5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.05.2017 tarih ve 2016/4498 Esas, 2017/5901 Karar sayılı kararıyla dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2020 tarih ve 2017/8 899 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçeyle kabul edilerek, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2016 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılama üzerine, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarih ve 2020/201 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, cadde üzerinde ring görevini ifa etmekte olan kolluğun, durumundan şüphelendiği sanığı durdurması ve yaptığı üst aramasında sanığın üzerinden 1 adet sahte 100,00 TL'nin ele geçirilmesine ilişkindir.

2. T.C. ...'nın 17.09.2009 tarihli Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Şüphe üzerine durdurulan sanığın, yapılan üst aramasında ele geçirilen 1 adet 100,00 TL'nin sahte olduğu ...'ndan alınan rapor ile sabit olduğundan davaya konu fiili gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, ... hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim ... sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarih ve 2020/201 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, 62 nci maddesi uyarınca belirlenen 5 günün 4 güne ve aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca tayin olunan 100,00 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.