Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/1322 E., 2018/362 K.

SUÇLAR: 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/12692 Esas, 2022/17671 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2023 tarihli ve KD 2018/35505 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanıklar ..., ... ve ...'in silahlı suç örgütü ve bu örgüt yönetici ve üyelerinin irtibatını, iştirakini ortaya koyan ya da silah ticareti suçunda birliktelik unsurunun sanıklar arasında gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, sanıklar arasındaki içeriği belli olmayan görüşme kaydının hüküm kurmaya yeterli olmadığına, bu nedenle sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçtan ayrıca açılan davalarda verilen beraat kararlarının kesinleştiği de gözetilerek, adı geçen sanıkların üzerlerine atılı toplu silah ticareti suçundan beraatlerine; bu sanıklar hakkında verilecek karara göre de "sanık ...'ın" eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle sanıklar ..., ... ve ... hakkında onama ilamının kaldırılmasına ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/1322 Esas, 2018/362 Karar sayılı kararının bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm ve gerekçesi, bölge adliye mahkemesi kararının içeriği, temyiz talepleri ve tüm dava dosyası ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazısının genel kapsamına göre itiraz yazısının son kısmında her ne kadar "... sanık ...'ın eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 12/1 4 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken..." ibaresi yer almışsa da, maddi hata sonucu "sanık ..." yerine "sanık ..." yazıldığı, söz konusu talebin sanık ...'e ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olayın intikal şekli, sanık ...'ün evinde bulunan suça konu eşyalara ilişkin ihbar ve içeriği, sanık ...'ün aşamalardaki hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmaları, sanıkların birbirleri arasında meydana gelen iletişim tespitlerine ilişkin kendi içinde ve birbiri ile çelişkili olan savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/12692 Esas, 2022/17671 Karar sayılı sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere ilişkin onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yargılamaya konu ilk olayda, ihbar üzerine sanık ...’ün evinde usulüne uygun olarak yapılan aramada vahim niteliği haiz dokuz (9) adet tabanca ve silah ile muhtelif tip ve çaplarda yasak nitelikte mermiler ile muhtelif eşyalar ele geçirilmiş, sanık ...’ün kullandığı telefon numarasına ilişkin hts kayıtları araştırıldığında sanıklardan ... ile on dört (14) kez, ... ile on beş (15) kez irtibat kurulduğu, yine sanık ...’ın, sanık ...’ün evinin yakınında üç (3) kez, sanık ...’in bir (1) kez baz bilgisi verdiği tespit edilmiştir. Sanıklar ... ve ...’in sanık ...’le tespit edilen hts kayıtlarından başka iletişimin tespitine ilişkin bir kayıt dosya kapsamında bulunmamaktadır.

Sanıklar ... ve ..., sanık ... ile telefon üzerinden olan irtibatlarını aşamalardaki savunmalarında kabul etmemişlerdir. Bu irtibatların yanlarında çalışan, sanık ...’ün kardeşi ... tarafından yapılmış olabileceğini belirtmişlerdir. Sanıklar ... ve ...’in sanık ... ile telefon görüşmelerinin bizzat kendileri tarafından yapıldığı düşünülse dahi bu görüşmelerin içerik bilgileri olmadığından görüşmelerin sanık ...’ün evinde bulunan silahlara ilişkin olduğuna dair dosya kapsamına göre bir delil bulunmamaktadır. Sanık ... de müdafisi huzurunda soruşturma aşamasında 15.11.2015 tarihinde alınan savunmasında ele geçirilen silahların kişisel gereksinimi nedeniyle satışını yapmak üzere açık kimlik bilgilerini bilmediği kişilerden temin ettiğini savunmuştur. Bunların yanında sanıklar ..., ... ve ...’in iddianamede ileri sürüldüğü şekilde ... olarak bilinen grup adına hareket ettiğine dair de dosya kapsamında yeterli delil bulunmamaktadır. Ayrıca, 10.05.2016 tarihli iddianamenin başlangıç kısmında da belirtildiği üzere soruşturmanın ilk olarak ... olarak bilinen suç örgütünün ... olarak bilinen suç örgütüne yönelik karşı eylem planı içerisinde olduğu, bu nedenle örgüt üyelerinin yoğun bir şekilde silahlandırıldıkları yönünde ihbarlar ve istihbari bilgiler edinilmesi üzerine başlatılmış ancak savcılıkça iletişimin dinlenmesine yönelik taleplerin mahkemelerce reddedilmesi üzerine aralarında sanıklar ..., ... ve ...’in de bulunduğu kişilerin silahlı suç örgütü ve bu örgüt yönetici ve üyelerinin irtibatını, iştirakini ortaya koyan deliller elde edilememiş ve bu sebeple suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurma, kurulan örgüte üye olma suçlarından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Diğer bir deyişle sanıklar arasında örgüt bakımından bir irtibat olduğu tespiti de elde edilememiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıklar ... ile ...’ın, sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek suça konu silahları sattıkları ve satmak amaçlı bulundurdukları, yayma ve tehlikeyi genişleterek çoğaltma şeklinde ifade edilen silah ticareti suçunda birliktelik unsurunun sanıklar arasında gerçekleştiği yönünde dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanıklar ... ve ... hakkında üzerlerine atılı toplu silah ticareti suçu bakımında beraat kararı verilmesi, sanık ...’ın ise, aracında 13.02.2016 tarihinde usulüne uygun yapılan aramada yasak niteliği haiz, vahim nitelikte olmayan tabanca ele geçirilmesi nedeniyle 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği düşüncesiyle ve bu düşünceden hareketle sanık ...’ün evinde bulunan silahların satışı, yayılması ve tehlikeyi genişleterek çoğaltma konusunda dosyamız sanıkları ... ve ... ya da başka kişilerle fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilerek toplu silah ticareti suçunun düzenlendiği 6136 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun’un bireysel ticaret suçunun düzenlendiği 12 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği kanaatiyle Sayın Çoğunluğun sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin onanması kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddi yönündeki görüşlerine katılmıyoruz. 23.06.2023