Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdure ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanığın kanundan ... yakalama hakkını kullandığına,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın işletmekte olduğu çay ocağına müşteri olarak gelen mağdurlar içeride iken kapıyı üzerlerinden kilitleyerek çıkmalarına izin vermemesi ve olay yerine çağrılan polisin müdahalesiyle mağdurların kurtarılmasına ilişkindir.

2. Trabzon ... Devlet Hastanesinin 16.11.2014 tarihli raporunda, sanığın 2,24 promil alkollü olduğu belirtilmiştir.

3. Kolluk birimleri tarafından tanzim olunan 16.11.2014 tarihli olay, beyan tespit, yakalama ve teslim tutanağı ile 17.11.2014 tarihli 155 ihbar hattı çözümleme tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Trabzon Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü tarafından verilen 02.12.2015 tarihli cevabi yazıda, sanığın silah ruhsat kaydının olmadığı belirtilmiştir.

5. Sanık savunmalarında, mağdurların hırsızlık yapmış olabilecekleri düşüncesiyle üzerlerinden kapıyı kilitlediğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurların aşamalardaki birbirlerini doğrulayan istikrarlı beyanları, sanığın kısmi ikrarı, 155 ihbar hattı çözümleme tutanağı, adli muayene raporu, 16.11.2014 tarihli kolluk tutanağı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın yakalama hakkını kullandığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.