Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/867 E., 2016/339 K.

SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Kırşehir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suç kastının bulunmadığına, babadan kalan yer olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sabıkası olmadığı için hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın katılana ait Kırşehir ili Akpınar ilçesi ... köyü 61 numaralı parseline herhangi bir hakka dayanmadan garaj yaparak kısmen tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Suça konu taşınmazın katılanın murisi adına 1973 yılından itibaren tapuya kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda sanığın suça konu 61 numaralı parselin 105,61 metrekarelik alanına garaj, 1.37 metrekarelik alanına tandırlık, 26,21 metrekarelik alanına avlu duvarı örerek tecavüz ettiğini bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın herhangi bir hakka dayanmadan katılana ait ... köyü 61 parsel numaralı taşınmazın bir kısmına garaj ve tandırlık yapıp duvar örerek tecavüz ettiği, sanığın tecavüzünün devam ettiği ve hakkında lehe hükümlerin uygulandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.