Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğnamede katılan tarafından 25.05.2016 tarihinde kararın temyiz edildiği yazılmış ise de 25.05.2016 tarihli dilekçede katılan vekili gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini telep ettiği, gerekçeli karar 17.05.2016 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, ve Tebliğ edildiği katılan yada vekili tarafından temyiz edilmediği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın temyizine hasren yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddenin ikinci fıkrası 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 13 Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddenin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz istemi, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın alkollü halde araç ile eski sevgilisi katılan ...'yı zorla araç içine bindirmeye çalıştığı, katılanın binmek istemediği, defalarca araç içine bindirdiği, katılanın araçtan indiği , vatandaşların gelmesi üzerine sanığın '' bu iş burada bitmeyecek, seni öldüreceğim, görüşeceğiz'' dediği iddiasına ilişkindir.

2. Tanık ... ''sanık beyaz bir araçla yanımıza yaklaştı, araçtan indi. Müştekiye araca bin konuşacağız dedi, müşteki binmek istemeyince kolundan tutup zorla ön koltuğa bindirdi. Hatta ben engel olmak isteyince sen karışma dedi. Bir iki dakika içinde müşteki araçtan indi, sanık yine araçtan indi ve müştekiyi zorla araca bindirdi. Trafik karıştığı için çevredeki insanlardan tepkiler geldi, müşteki tekrar araçtan indi. Sanık olay yerinden ayrılırken bu iş burada bitmeyecek seninle görüşeceğiz dediği'' beyanında bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa yüklenen eylemin cebir tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yosun kılma suçunu oluşturduğuna, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/225Esas, 2016/327 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.