Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında iftira suçundan katılan ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.04.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 5 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Müşteki beyanının mahkemece alınmayarak müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanları ile hüküm kurulmasına,

2. Sanığa son sözünün sorulmadan ve tüm deliller toplanmadan mahkûmiyet hükmü verilmesine,

3. Sanığın yokluğunda verilen kararın temyiz süresinin tefhim ile başlatılmasına,

4. Gerekçeli kararın sanığa temyiz edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'nın katılana yönelik iftira eyleminde bulunup, katılan ...'i hırsızlık suçundan dolayı hakkında soruşturma işlemlerinin başlatılmasını sağladığı iddiasına ilişkindir.

Sanık ..., olaydan sonra alınan 04.11.2014 tarihli savcılık ifadesinde 42 *** 36 plakalı aracın ruhsatta kendi üzerine kayıtlı olduğunu ancak gerçek sahibinin müşteki ... olduğunu, aracın ruhsatta kendi adına kayıtlı olmasından dolayı araca dair ödenmeyen vergi borçlarının kendisi adına doğduğunu, vergi borçlarını ödemeyen ...'ya kızarak gerçekte hırsızlık olmamasına rağmen varmış gibi şikayetçi olduğunu beyan ettiği görülmektedir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı verilmesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik eylemleri nedeniyle iftira suçundan kurulan hüküm yönünden:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/1183 Esas, 2015/509 Karar sayılı kararının, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde maddesinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet kararı tarihi ile inceleme tarihinine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gözetilerek, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.