Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. İstanbul 50 Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/205 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, mahkemenin hukuki değerlendirmesinin hatalı olduğu, kabulünün somut vakıalara uygun olmadığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suç tarihinde ... Elektrik Tic. ve Servis A.Ş. şirketinde bölge satış müdürü olan sanık ...'ya çalıştığı dönem içerisinde iş amaçlı masraflarının karşılanması için Garanti Bankasına ait kredi kartı verildiği, ancak sanığın kendisine verilen kredi kartı üzerinden toplam 81.886,00 TL tutarında şahsi harcama yaptığı ve bu harcamalarla ilgili şirkete herhangi bir ödeme yapmadığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Taraflar arasında işe giriş aşamasında yapılan kredi kartı kullanımına ilişkin herhangi bir düzenleme içermeyen 02.07.2012 tarihli iş sözleşmesi ve katılan şirketin çalışana işten ayrılma nedeniyle yapacağı ödeme miktarları ile sanıktan herhangi bir alacağı olmadığına dair karşılıklı anlaşma ile yapılan 02.05.2013 tarihli ikale sözleşmesi suretleri, 01.08.2012 31.05.2013 tarihleri arası sanık ...'nın kredi kartı ile yaptığı harcamaları gösteren hesap ekstreleri,

3. Katılan şirket ve sanık ismi ile düzenlenen Garanti bankasına ait kredi kart fotokopisi dosya evrakına eklenmiştir.

4. Katılan şirket 24.05.2013 tarihli ihtarname ile ikale sözleşmesi sonrası tespit edilen usulsüz harcamalar nedeniyle ikale sözleşmesinin geçersiz olduğu, iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini, kredi kartından amaç dışı kullanıldığı tespit edilen 81.886,78 TL'den son iş günü itibariyle 17.871 TL mahsup edilip geri kalan 64.015TL'nin derhal şirkete ödenmesi talep edilmiştir.

5. Sanık, şirketin kendisine ödeme yapmayacaklarını, bu karttan kullandığı kadarını şirkete ödemesini söylediklerini, bahse konu harcamaların çalıştığı döneme ilişkin kişisel harcamalar olduğunu, şirkete ait olmadığını, şirketin bu parayı kendisine ödemesi halinde kartlarından harcadığı parayı ödeyeceğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinde katılan şirket tarafından iş amaçlı harcamalarda kullanılmak üzere kendisine verilen kredi kartını şahsi harcamalar için kullanarak menfaat sağladığı iddia olunan somut olayda; sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, kredi kartının sanık ile şirket adına ortak basılması, 02.07.2012 tarihli iş sözleşmesinde kredi kartı teslimi ve kullanımına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmaması, bu hususta taraflar arasında ayrı bir sözleşme tanzim edilmemesi, yaklaşık bir yıl boyunca şirket bünyesinde bölge satış müdürü olarak çalışan sanığın katılan şirket ile karşılıklı anlaşarak imzaladığı ikale sözleşmesinden bir kaç gün sonra şahsi harcamalar yapıldığından bahisle ikale sözleşmesi fesih edilerek iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edilmesi ve tüm harcama bedelinin ödenmesi istemi ile şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın katılan şirket tarafından tahsis edilen kredi kartını rıza dışında kullandığına dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkeme kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 50.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/205 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.