Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM: Beraat

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine şikayetçi olup davaya katılma talep edip katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmeyen Hazine vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Banaz Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, ... ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Banaz Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.02.2017 tarih ve 2016/252 Esas 2017/37 karar sayılı mahkumiyet kararının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın meraya tecavüz ettiğinin sabit olup tecavüze son verdiği gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, İstinaf mahkemesince gerekçeli kararın tebliği üzerine davaya katılma talebinde bulunmalarına karşın bu hususta karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğuna, öncelikle davaya katılmalarına karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay sanığın Banaz İlçesi ... köyü 1261 numaralı mera parselinin 3700 metrekaresini ekip biçerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece keşif yapılmış sanığın ekip biçerek kullanmış olduğu mera parselinin ... köyü 1260 numaralı mera parseli olduğu anlaşılmıştır.

3. İlk derece mahkemesince "...mahallinde yapılan keşifteki mahkeme gözlemi, mahalli bilirkişiler ... ve ...'in beyanları, teknik bilirkişilerinin raporları, sanığın huzurda alınan " ... Sandıklı'nın evinin olduğu alana bitişik sürülmüş arazinin bir üstündeki araziyi ben üç yıldır ekip biçmekteyim. Söz konusu alanın mera arazisi olduğunu bilmiyordum. Bilseydim sürmezdim" şeklindeki ikrar içeren savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı TCK 154/2 maddesinde geçen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği yönünde kanaat oluştuğu.." gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı keşif ve bilirkişi raporları karşısında sanığın dava konusu edilen Uşak ili Banaz ilçesi ... köyü 1261 nolu parsele tecavüzünün olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince iddianamede gösterilmeyen ve dava konusu edilmeyen 1260 nolu parsele ilişkin olarak mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmış olmakla, Banaz Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 1260 nolu parsele tecavüzde bulunduğu kabul edilerek kurulan mahkumiyet kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırıp sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

... köyü 1260 numaralı mera parseli hakkında zamanaşımı süresi içinde dava açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında düzenlenen 21.04.2016 tarihli Banaz Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede ... köyü 1261 numaralı mera parseli hakkında dava açıldığı yapılan yargılamada 1261 numaralı taşınmaza sanığın tecavüzünün bulunmadığı, 1260 numaralı taşınmaza tecavüzünün bulunduğu, ancak 1260 numaralı mera parseli hakkında dava açılmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince 1261 numaralı parsel yönünden verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine şikayetçi olup davaya katılma talep edip katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmeyen Hazine vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Banaz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.