Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Parada sahtecilik

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Sanığın paranın sahte olduğu anlamamasının mümkün olmadığının kabul edilmesi gerektiğinden atılı suçtan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın petrol istasyonundan yakıt almak istediği sırada verdiği banknotun sahteliğini bilip bilmediğine ilişkindir.

2. Petrol istasyonunda çalışan mağdur aşamalarda, sanığın 80,00 TL'lik mazot alıp 200,00 TL'lik ortası bantlı banknot verdiğini, sanık gittikten sonra paranın sahte olabileceğinden şüphelenip muhasebeye sorduğunu, sahteliğini öğrenince polise başvurduğunu belirtip alınan ek ifadesinde, karakoldan ayrılacağı sırada sanığın kendisine 200,00 TL vererek zararını telafi ettiğini ifade etmiştir.

3. Sanık savunmasında, ...'ta veznedar olarak çalıştığını, iki gün önce cebindeki paraları tümletmek için kasadan 200,00 TL aldığını, sahte çıkan paranın da bu para olduğunu, işyerindeki yoğunluktan her zaman tüm paraların para sayma makinasından geçmediğini, paranın sahte olduğunu bilmediğini ifade etmiştir.

4. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Eskişehir Şubesinin 26.06.2015 tarihli ve 225 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile bir adet A058 381 616 seri numaralı 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdur beyanı, sanığın aşamalardaki savunması, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; adli sicilinde parada sahtecilik suçundan kaydı bulunmayan ve elektrik kurumunda veznedar olarak çalışan sanığın cebindeki paraları kasadaki suça konu para ile tümlettiğini ve polise başvurulması üzerine sahteliğini öğrendiğini beyan etmesine göre, söz konusu paranın sahteliğini bilerek tedavüle koyduğuna dair delil olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.