Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Duruşma gününden haberdar edildiği halde katılma talebinde bulunmayan şikayetçi ...'in 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın 29.07.2014 tarihinde Ereğli İlçe emniyet müdürlüğünde müşteki olarak verdiği ifadesinde; amcası olan mağdurun evine geldiği, kendisine hakaret ve tehditlerde bulunduğu, kapıya silahla ateş ederek eve girdiği, mutfaktaki eşyaları dağıttığını beyan ederek iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Duruşma gününden haberdar edildiği halde, hüküm tarihine kadar katılma talebinde bulunmayan ve bu nedenle katılan sıfatını almayan şikayetçinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçinin sanık lehine temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmektedir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sanığın yukarıda açıklanan şekilde suçsuz olduğunu bildiği mağdura hukuka aykırı bir fiil isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen maddi eser ve delil uydurmak suretiyle iftira suçunun oluşabilmesi için fail, sadece soyut olarak bir suç ya da idari yaptırım gerektiren fiil isnadında bulunmamakta, bu isnadın inandırıcı olabilmesi için maddi eser ve delil de hazırlamaktadır. Daha önceden var olan maddi eser ve delil sunulması, iftira eyleminden sonra isnadın ispatı amacıyla sonradan uydurulması ya da delilin iftiraya konu eylemi ispat gücünün olmaması halinde suçun nitelikli şekli gerçekleşmez. Maddi eser ve delilin şikayet dilekçesi veya ihbarla birlikte uydurularak bildirilmesi halinde bu fıkrada tanımlanan nitelikli suçun oluşacağı, somut olayda; sanığın aldığı uyuşturucunun etkisi ile evdeki eşyaları dağıtmış olması, vücudundaki yaraların dışarıda başka şahıslarla arasında geçen tartışma sırasında olduğunu beyan etmesi karşısında, mağdura isnat olunan hakaret, mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarının maddi eser ve delillerinin uydurulması söz konusu olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrası uygulanarak fazla ceza tayini,

4. Sanığın, mağdur hakkında kovuşturma başladıktan sonra ancak hüküm verilmeden önce 18.02.2016 tarihli duruşmada iftirasından dönmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle ilk derece mahkemesinin hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde, 3 ve 4 no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.